powrót

Spotkania nie-przypadkowe / Oko nigdy nie śpi

Oko nigdy nie śpi na Facebook’u

Fundacja Kultury Rozruch realizuje projekt: Międzynarodowe Spotkania Nieprzypadkowe Oko Nigdy Nie Śpi
Cel: promocja i popularyzacja sztuki współczesnej oraz stworzenie miejsca swobodnego dialogu i interakcji między artystami, krytykami, teoretykami oraz publicznością
Efektem wydarzenia będzie: Impreza w zasadniczy sposób przyczyni się do realizacji priorytetowych celów i zadań związanych z rozwojem kultury
Całkowita wartość projektu to 199999,98 PLN
Kwota dotacji z UE: 99999,99 PLN

 

patroni

 

 

 

Międzynarodowe Spotkania Nieprzypadkowe
Oko Nigdy Nie Śpi
 Twarz i Maska
01.07.2018– 04.07.2018
 Pałac Ostromecko/ Dwór Artusa Toruń/ Galeria Miejska bwa Bydgoszcz

Międzynarodowe Spotkania Nieprzypadkowe Oko Nigdy Nie Śpi odbędą się w 2018 roku po raz piąty. Od początku traktujemy spotkania jak święto wszelkich sztuk wizualnych, goszczące od początku istnienia wielu wybitnych twórców. Dzięki dyskusjom, wykładom, koncertom, prezentacjom powstało wiele późniejszych wspólnych projektów angażujących artystów i naukowców z całego świata. W 2018 roku impreza odbędzie się w Pałacu Ostromecko, Dworze Artusa w Toruniu oraz w Galerii Miejskiej bwa w Bydgoszczy. Tematem głównym jest „Twarz i maska”, a podstawę ideową opracował prof. Zbigniew Mikołejko:

„Dążenie do tego, aby za wszelką cenę zedrzeć z siebie maskę i ukazać swoją „prawdziwą twarz” od mniej więcej półwiecza stało się jednym z najważniejszych nakazów współczesnego świata, jednym niemal z dogmatów dzisiejszej kultury. Stało się węzłowym i obowiązującym problemem sztuki i literatury oraz rozmaitych gałęzi wiedzy (filozofii, psychologii, socjologii, antropologii kultury czy teologii). Stało się przede wszystkim wyzwaniem naszego życia i zasadą, której coraz większej mocy i coraz większego znaczenia nadaje kultura masowa, a bardziej jeszcze rzeczywistość wirtualna, w których próbuje się sięgnąć nierzadko po drastyczne formy pogoni za sobą samym, za autentycznym „byciem-w-świecie”, albo wręcz kompulsywnie, w niezliczonych obrazach, zamanifestować „prawdę” o swoim życiu. I uciec od tego, co w nas jest „maską” ku temu, co jest „twarzą”.

Dotyczy to zarówno publicznych sfer życia, jak i prywatności czy intymności. Dotyczy zarówno globalnej czy uniwersalnej przestrzeni, jak i społeczności lokalnych, lokalnej kultury. I sprawia, że granice pomiędzy tym, co publiczne, a tym, co intymne i osobiste – jak też tym, co uniwersalne, a tym, co lokalne – chwieją się niezwykle, ulegają rozmyciu, zatarciu, anomii. A reakcją na taki stan rzeczy staje się siłą rzeczy utopijna nostalgia – tęsknota za powrotem do prywatności, osobności, istnienia na skraju drogi, w dawnych, ustalonych przez tradycję granicach. Ale ten utopijny wybór nie unieważnia wcale odwiecznych pytań o autentyczność i nieautentyczność, o złudzenie i prawdę, o to, co stanowi nasze oblicze, a co naszą maskę.

Maska zasłania więc czy też obnaża? Skrywa naszą prawdziwą twarz, nasze najgłębsze „ja” – czy przeciwnie: ujawnia naszą naturę, ukazuje nasze rzeczywiste dążenia i cechy? Takie zwłaszcza, których nie jesteśmy świadomi i o których często nie chcemy nawet wiedzieć, których nie chcemy znać? Czy w ogóle możemy obyć się bez maski, aby żyć życiem autentycznym i nieskłamanym, „nagim życiem”? I czy wreszcie sztuka, jak mówią niektórzy, jest po prostu maską? A jeśli tak, czy jest po prostu iluzją, czy też paradoksalną drogą ku autentycznemu istnieniu i prawdzie, o których nie potrafimy albo nie lubimy pamiętać w naszej codziennym trwaniu?

Niezależnie od tego, jak odpowiemy na podobne pytania, twarz i maska pozostają ze sobą w związku niezwykle ścisłym. Związku, który oznacza jeden z podstawowych egzystencjalnych dramatów: nieustanne i niepokojące dążenie do odkrycia – przede wszystkim przed sobą samym, ale także i przed innymi – swojego własnego sensu i niezafałszowanej rzeczywistości swojego „ja”, skazanego na zmaganie się z „nie-ja”, z tym, co we mnie obce i nie-moje. Nie przypadkiem przecież łacińskie słowo persona, oznaczające w starożytnej epoce maskę teatralną, stało się z czasem synonimem osoby, tego zatem, co w nas właśnie osobne, niepowtarzalne, tylko do nas przynależne.

Kolejne – piąte już – „Oko nigdy nie śpi” podejmie próbę zmierzenia się z tą rozległym, dramatycznym i fascynującym kręgiem motywów, pytań, problemów. Z ich ekspresją w sztuce oraz myśli najnowszej i tej dawniejszej, w ich wymiarze globalnym i w przejawach kultury lokalnej, z doświadczaniem ich i przeżywaniem zarówno w egzystencji zbiorowej, jak i tej prywatnej czy nawet intymnej.”

Organizatorem wszystkich działań, a także samych spotkań jest grupa artystyczna Czarny Karzeł i Fundacja Czarny Karzeł, zrzeszająca około 100 osób z kraju i zagranicy.

V edycja na Facebook’u

edycjapiataoko

 

 

PROGRAM

 

01.07.2018 / Niedziela

 

14.00, Pałac Nowy Ostromecko

Britt Al-Busultan – eksperymentalne warsztaty filmowe

Celem warsztatów jest poznanie technik analogowych w filmie. Skierowane są do młodzieży i dorosłych. Zapisy na warsztaty prowadzi Fundacja Czarny Karzeł fundacjarozruch@gmail.com tel. 509 693 840 / 505 416 199

 

Britt Al –Busultan reprezentuje norweskie stowarzyszenie Filmverkstadens, którego głównym celem jest podnoszenie szans dla artystów pracujących z niezależną sztuką audiowizualną. Jest to międzynarodowa platforma, gdzie artyści i kreatywni zawodowcy mogą się spotykać, tworzyć, rozwijać, pokazywać i dzielić się swoją sztuką. Jest to miejsce nastawione na rozwój i eksperyment. Filmverkstadens prowadzi dzialania filmowe i edukacyjne. Artystka nawiązuje do analogowych technik stosowanych od początku fotografii przez takich artystów jak Man Ray i Lazlo Moholy-Nagy.

 

16.00, Pałac Nowy Ostromecko

Agnieszka Taborska – spotkanie autorskie/literatura

Agnieszka Taborska jest szczególnym gościem festiwalu, ponieważ to ona „odkryła“ jego surrealistyczne korzenie i jako wybitna znawczyni tego tematu zainspirowała wiele ważnych wydarzeń, które odbywały się podczas poprzednich edycji. Była też pomysłodawczynią edycji drugiej (motto: „Przedmiot“) oraz trzeciej (motto: „Miłość“). Podczas V edycji będzie można zapoznać się z  twórczością literacką Agnieszki Taborskiej. Spotkanie poprowadzi Emilia Malczyk.

Agnieszka Taborska, pisarka, historyczka sztuki, romanistka. Wydała m. in.: „Senny żywot Leonory de la Cruz” (tłumaczony na angielski i francuski); „Niedokończone życie Phoebe Hicks”, „Abecadło Topora”, reportaże „Okruchy amerykańskie”, antologię esejów „Spiskowcy wyobraźni. Surrealizm”, zbiory opowiadań „Wieloryb, czyli przypadek obiektywny” i „Nie tak jak w raju” oraz przekłady książek Philippe’a Soupaulta, Gisèle Prassinos i Spaldinga Graya. Jej bajki dla dorosłych i dzieci ukazały się w Polsce, Niemczech, Japonii i Korei. Dostały nagrody Niemieckiej Akademii Literatury Dziecięcej oraz posłużyły za kanwę nagradzanym na festiwalach filmom animowanym. Od 1988 roku dzieli czas między Warszawę a Providence (USA), gdzie w Rhode Island School of Design wykłada historię sztuki i literatury.

 

17.30, Pałac Stary Ostromecko

Józef Jodkowski – „Autorski recital piosenek kresowych“

Józef Jodkowski to białoruski poeta, bard żyjący blisko natury (w Puszczy Białowieskiej), który – jak mawia – najlepiej czuje się w lesie. Kilka lat temu trafił do grupy Czarny Karzeł i wystąpił w jej pierwszym filmie „Sny Mani“. Józef nie rozstaje się z gitarą. Jego muzyka i piosenki to opowieści związane z jego życiem, podróżami, trudnymi przeżyciami, o których najlepiej opowiada jego poezja, przezyciami których czasami nie można inaczej opowiedzieć. W swoich piosenkach pokazuje, odkrywa przed nami to co trudne i bolesne, ale też dzieli się przestrzenią i nostalgią wschodniej kultury. Występ na „Oku“ będzie recitalem białoruskiego barda, który swoje piosenki tworzy w samotności, w lesie i bardzo rzadko śpiewa je publicznie.

 

19.00, Pałac Nowy Ostromecko

Otwarcie V edycji Spotkań Nieprzypadkowych „Oko Nigdy Nie Śpi“: Twarz i Maska. Wprowadzenie – prof. Zbigniew Mikołejko

 

Wydarzenia towarzyszące otwarciu

Łukasz Owczarzak „W poszukiwaniu straconego ciała“ (wystawa fotografii, Pałac Nowy)

Fotografie Owczarzaka są wrażliwą – lecz i brutalną – próbą wędrówki w rozdarcie pomiędzy skrajnymi „sytuacjami“ ciała. Pomiędzy tym, co w nim rzeczywiste, a tym, co w nim iluzyjne. Artysta ujawnia się tutaj jako swoisty archeolog naszego zatraconego i podlegającego nieustannej zatracie ciała, skazanego na mieszkanie w piekle zaludnionym przez widma i przywidzenia. Ale też, to drugi jego istotny zamysł, kieruje się zimnym aż do bólu instynktem entomologa, bez skrupułów kolekcjonującego swe okazy: człowiecze kukły i maski, ludzkie mięso wystawione (i wystawiające się) na pokaz. Estetyka zdjęć Łukasza Owczarzaka nie jest bowiem estetyką litości, zwłaszcza litości taniej i łzawej. To swoisty „Grand Guignol“ – teatr grozy i ludzkiego cierpienia, zaklęty w ciele i przez to ciało doświadczony na różne sposoby.

Pierwszy pokaz tej wystawy odbył się na przełomie kwietnia i maja tego roku w Galerii Art. Endart w Berlinie.

Łukasz Owczarzak – jako fotografik ma na koncie stworzenie dokumentacji do ogólnopolskiej akcji artystycznej Grzegorza Pleszyńskiego i Artura Maćkowiaka pod nazwą „Droga-Rozum. Rozum-przeczucie”. Jest jednym z laureatów konkursu fotograficznego wystawy „SZKLARNIA”, organizowanego przez bydgoskie BWA oraz 5 Międzynarodowego Festiwalu Sztuk Wizualnych „Glamour” w Szczecinie. Zajmuje się także projektowaniem plakatów. Ulubionymi fotograficznymi tematami są kobiety, architektura, konceptualizm. Jego zainteresowania oscylują wokół muzyki, fotografii, sztuki i tańca.

 

Kuba Elwertowski „To Ja“ (instalacja w parku pałacowym)

Kuba Elwertowski – artysta malarz, absolwent Wydziału Sztuk Pięknych UMK w Toruniu na specjalizacji malarstwo sztalugowe w pracowni prof. Jana Pręgowskiego (2001) i Gdańskiej Wyższej Szkole Humanistycznej (2009); twórca grupy artystycznej „Parter02” oraz Atelier Procesów Twórczych „Apetyt” zajmującym się przygotowaniem licealistów do egzaminów wstępnych na kierunki artystyczne i architekturę na ASP i politechnikę, zarówno w kraju jak i zagranicą.

 

Andrzej Kaliski & Jacek Puzinowski „Pokój dziecięcy“ (instalacja)

Instalacja ulokowana została w jednym z pokoi Pałacu Nowego, wybranym jako przykład pokoju dziecięcego, przesiąkniętego wspomnieniami dzieciństwa i przedmiotami kojarzącymi się standardowo z dzieciństwem i okresem dojrzewania. Twórcy chcą odtworzyć emocjonalną i psychosomatyczną atmosferę (włączając w to dźwięki) towarzyszącą początkowym okresom życia i stanowiącym o naszej istocie – niekiedy nieświadomie – przez wszystkie lata naszego życia. Często to właśnie te nieodkryte doświadczenia tworzą nasze codzienne „Maski i Twarze“, za którymi ukrywamy prawdziwą „TWARZ“.

 

Britt Al-Busultan – „Razzle Dazzle“ (performance)

Przedstawienie z wykorzystaniem projektorów 16 mm, czarno-białych taśm filmowych i innych obiektów. Artystka pyta o to, jak przestrzeń i nasza percepcja zmienia się pod wpływem światła.

 

„Składowisko Sztuki“ : Grzegorz Pleszyński/malarstwo, Irmina Pisarek/rysunki, Peter Alexander Grodzki/obiekty i video instalacja, Waldemar Malak/malarstwo, Andrzej Kaliski/grafiki

Grzegorz Pleszyński zajmuje się wieloma dziedzinami sztuki, takimi jak: malarstwo, rysunek, grafika, projekty okładek i plakatów, fotografia, video-art, performance, happening. Jest artystą wszechstronnym, z wielką pasją i umiejętnością tworzy sztukę z ludźmi spoza kręgów artystycznych.

 

21.00, Pałac Nowy Ostromecko

Post-premiera filmu „Rzeźbiarz z kamerą“ z muzyką na żywo „The Beat Freaks“ Spotkanie autorskie z rezyserem filmu Marcinem Giżyckim

Zrealizowany techniką found footage, dokumentalny film zmontowany przez Marcina Giżyckiego z nagrań realizowanych amatorską kamerą Pathé Baby przez znanego rzeźbiarza Augusta Zamoyskiego w latach 1927-29. Zamoyski pozostawił bezcenny dokument życia polskiego ziemiaństwa w latach dwudziestych ubiegłego wieku, jak również sportretował przyjaciół artystów, m.in. Artura Rubinsteina, Louisa Marcousissa, Moïse Kislinga, Adolfa Loosa, oraz Stanisława Ignacego Witkiewicza (Witkacego). Dzięki oku artysty, autorowi udało się stworzyć fascynujący obraz epoki.

 

Marcin Giżycki – reżyser filmów dokumentalnych i animowanych, historyk sztuki i filmu oraz krytyk filmowy zajmujący się przede wszystkim filmem animowanym. W latach 1979-81 redaktor naczelny kwartalnika „Animafilm”. Wykładowca Rhode Island School of Design w Providence. Dyrektor artystyczny organizowanego od roku 2008 w Poznaniu Międzynarodowego Festiwalu Filmów Animowanych „Animator”.

The Beat Freaks – projekt muzyczny, którego celem było odnalezienie i ocalenie twórczości mitycznego Leona Kokakiewicza, barda miejskiego z czasów gwałtownego rozwoju przemysłu.

 

02.07.2018 / Poniedziałek

12.00, Pałac Ostromecko

Britt Al-Busultan – eksperymentalne warsztaty filmowe

15.00, Pałac Nowy Ostromecko

Agnieszka Taborska – „Pod maską, inna maska. Nigdy nie przestanę odsłaniać nowych twarzy” – maskarady Claude Cahun i Mai Deren (wykład połączony z pokazem filmu „Popołudniowe sieci”)

Piękny, nastrojowy i dziwny film krótkometrażowy „Meshes of the Afternoon” („Popołudniowe sieci”, 1943) Maji Deren uznawany jest za sztandarowe dzieło amerykańskiej awangardy filmowej – Grand Prix w 1947 roku w kategorii „film eksperymentalny” na festiwalu w Cannes. Film został wpisany do Narodowej Listy Dziedzictwa Filmowego Stanów Zjednoczonych.

Maya Deren przyszła na świat jako Eleanora Derenkowska w Kijowie. Pisarka Anais Nin nazwała ją w pamiętnikach „ukraińską cyganką w aureoli dziko kręcących się włosów”. Dla filmoznawców Deren pozostanie jedną z najważniejszych teoretyczek kina i założycielką amerykańskiego kina awangardowego. Dla antropologów – badaczką wudu. Dla amerykańskiego feminizmu – patronką. Dla tych, którzy ją znali osobiście – zjawiskiem z trochę innej planety.

W 1940 roku przyjechała do Kalifornii. To była przełomowa decyzja dla jej przyszłej kariery artystycznej. Została asystentką do spraw literackich w zespole znanej czarnoskórej choreografki Katherine Dunham. To ona zaraziła swoją asystentkę folklorem haitańskim. I to ona, niestety, poznała Eleonorę z doktorem Maksem Jacobsonem, z którego porad korzystało wielu artystów z Hollywood. Doktor był znany z przepisywania pacjentom regeneracyjnych mikstur, jakoby witaminowych, naprawdę naszpikowanych narkotykami. Te środki „wzmacniające” będą towarzyszyć Deren do końca życia.

Deren postulowała tworzenie kina, które nie byłoby ani realistyczne, ani surrealistyczne, tylko mitologiczne. Jej zdaniem nawet w surrealizmie mamy do czynienia z reprodukcją, odtworzeniem nie tyle logiki rzeczywistości (jak w sztuce realistycznej), ile pewnego doświadczenia wewnętrznego. Kino mitologiczne może natomiast skupić się na kreacji zupełnie nowych znaczeń. Nieocenionymi instrumentami w ich tworzeniu są triki filmowe, a zwłaszcza zwolnienie ruchu, które Deren nazwała „mikroskopem czasu”. (z eseju Marcina Giżyckiego dla “Wysokich Obcasów”).

18.30, Dwór Artusa w Toruniu (transport zapewniają organizatorzy)

Dadaistyczny poker (transgraniczna dyskusja panelowa)

Goście zaproszeni do dyskusji: Anda Rottenberg, Agnieszka Taborska, Zbigniew Mikołejko, Bogdan Dziworski, Grzegorz Pleszyński, Marcin Giżycki. Prowadzący: Piotr Pękala

Publiczność będzie mogła uczestniczyć w panelu nie tylko biernie!

Nasze toruńskie spotkanie (i dyskusja) dotycząca „twarzy, maski, prawdy i manipulacji w sztuce” formą nawiązuje/parafrazuje programy Kamili Dreckiej pt. „Ogród sztuk”, prezentowane wiele lat temu w TVP.

Nie będziemy ograniczali tej dyskusji wstępnie postawionymi tezami czy pytaniami. Mamy nadzieję, że w świecie pełnym alternatywnych faktów, a nawet alternatywnej rzeczywistości, rozmowa o prawdzie i fałszu w sztuce („maska“), może ukazać nam prawdziwą twarz tego, co nas otacza i czego zarazem jesteśmy częścią. Chcemy też włączyć odbiorców w nasze działanie, „uspołecznić“ i poszerzyć o głos „ludu”, Spotkania Nieprzypadkowe, które organizujemy od 5 lat. Uczestnicy będą mieli udział w wyborze przedmiotów skojarzeniowych, a także możliwość uczestniczenia w dyskusji. Do osiągnięcia tego celu posłużą nam ogólne zasady stosowane we wszelkiego rodzaju grach. Ponieważ POKERA symbolicznie można nazwać „grą twarzy”, a losowość w doborze elementów skojarzeniowych była domeną dadaistów, nasz panel nazwaliśmy „DADAISTYCZNYM POKEREM“. Mamy przy tym nadzieję na poruszenie spraw ważnych, pamiętając jednak o zachowaniu odpowiedniego dystansu do wszystkich otaczających nas rzeczywistości, tych mierzalnych oraz tych ponadwymiarowych.

21.00, Dwór Artusa Toruń (tylko na zaproszenia)

Czesław Mozil – „Solo Akt“ – koncert

Przewrotna, słodko-gorzka i bardzo zabawna opowieść o patriotyzmie, emigracji i ojczyźnie, a także o codziennym życiu popularnego artysty. Co to znaczy odnieść sukces w Polsce?

Jak siedzieć na ławce rezerwowych, a i tak strzelać gole? Czy bycie alternatywnym artystą daje popularność wśród dresiarzy? Czesław Śpiewa Solo Act to połączenie monodramu, stand-upu i koncertu jednego z najpopularniejszych naszych artystów – Czesława Mozila. To Polska widziana z perspektywy podwójnego emigranta, żyjącego między Danią a Polską, kochającego absurdy obu tych krajów i patrzącego na wszystko z humorem. Historie z życia Czesława, opowiedziane za pomocą największych, zagranych na żywo hitów Czesława. Śpiewane. Śmieszne. Wzruszające. Niezwykle aktualne. Program „Solo Act’u“ zawiera największe przeboje Mozila z płyt „Debiut” i „POP” oraz kompozycje z albumu „Czesław Śpiewa Miłosza”. Każdy z utworów poprzedzają opowieści o genezie jego powstania oraz autobiograficzne wyznania artysty. Solowe występy Czesława Mozila to także pokaz mistrzowskiej gry na fortepianie i akordeonie. Absolwent Duńskiej Królewskiej Akademii Muzycznej oraz zdeklarowany miłośnik walczyków, z lekkością improwizuje melodie swoich utworów udowadniając, że muzyka klasyczna wcale nie musi być nudna. Dlatego na próżno szukać etykietek i łatwych formułek opisujących solowe koncerty Czesława Mozila. Bo jak zastrzega sam artysta – przepustką do jego malutkiego świata jest umiejętność czucia, a nie rozumienia muzyki. I to się sprawdza.

22.00 – 00.00

Nocne zwiedzanie Torunia

Każdy może zwiedzać! Przewodnikiem jest Jarosław Jarry Jaworski. Rodowity Torunianin, który wychowywał się na ruinach zamku krzyżackiego. Dziennikarz, blogger, rysownik specjalista public-relations świata kultury, a z wykształcenia – muzealnik, zna swoje miasto lepiej niż swoją kieszeń. Jest żywym zaprzeczeniem legendarnej toruńsko–bydgoskiej niechęci. Na co dzień współtworzy bydgoską kulturę jako szef promocji Miejskiego Centrum Kultury w Bydgoszczy. Co ciekawe, jego żona, Kafka Jaworska jest rodowitą Bydgoszczanką. A także dyrektorką największego festiwalu filmowego w… Toruniu, czyli Międzynarodowego Festiwalu Filmowego Tofifest. Świat bywa zabawny.

03.07.2018 / Wtorek 13.00

12.00, Pałac Ostromecko

Britt Al-Busultan – eksperymentalne warsztaty filmowe

13.00 i 22.00 Pałac Nowy Ostromecko

Krzysztof Nowicki – pokaz filmu „Leocadia’s dream“ / „Sen Leocadii“

Leocadia prowadzi sklep z płytami winylowymi w samym centrum Barcelony. Zabawia klientów rozmową, opowiada historię swojej rodziny i samego sklepu, który wkrótce zostanie zamknięty po przeszło stu latach funkcjonowania. Tylko pozornie sprawia wrażenie pogodzonej z tym faktem. Leocadia odchodzi i jej starodawny świat gramofonowych płyt, operowych arii i nikomu niepotrzebnych porcelanowych figurek odchodzi razem z nią. Film zrealizowany dla Studia Munka, zakwalifikował się właśnie do konkursów Hot Docs Toronto, oraz na festiwale w Barcelonie i do konkursu Krakowskiego Festiwalu Filmowego 2018.

Krzysztof Nowicki – reżyser, scenarzysta, animator kultury filmowej. Działa od lat w kinie niezależnym, a jego krótkie metraże zdobyły wiele nagród. Jest założycielem bydgoskiej grupy filmowej Koloroffon i twórcą festiwalu filmowego “Przeźrocza”.

14.00, Pałac Nowy Ostromecko

Angelika Fojtuch – performance

Angelika Fojtuch „performance to radykalny, niezawodnie przezroczysty i niezobowiązujący środek komunikacji. Ostatni, który pozostaje, gdy wszystkie inne zawiodły.” Performerka, urodzona w 1978 roku, w Gdyni. Od 2002 roku tworzy zaangażowaną sztukę performance w różnych miejscach i kontekstach w Europie, Azji i Ameryce. Jej prace posiada w kolekcji, Muzeum Sztuki w Łódzi.

Ponadto inicjuje i organizuje interdyscyplinarne i międzynarodowe projekty współpracy artystycznej. Od 2017 roku tworzy GATE art zone w Düsseldorfie, projekt offspace promujący niezależną twórczość i dialog między artystami z Polski i Niemiec. Od 2015 roku należy do Internationale Künstler Gremium (IKG).

16.00, Pałac Nowy Ostromecko

Izabela Plucińska – film animowany/Master Class

Pokaz filmów: „Sexy Laundry“, „Abend“, „Darling“, „Liebling“ – muzyka na żywo Artur Maćkowiak

Izabela Plucińska – nagradzana w kraju i zagranicą reżyserka filmów animowanych. Jest absolwentką Animacji w Szkole Filmowej w Łodzi oraz Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi. W 2004 roku ukończyła też Hochschule für Film und Fernsehen „Konrad Wolf” w Poczdamie. Tam w 2005 roku zrealizowała swoją najbardziej, jak dotąd, znaną i obsypaną nagrodami animację „Jam session“. Obecnie mieszka i pracuje w Berlinie. Plucińska wypracowała własną technikę tworzenia filmów animowanych: filmuje figurki, które sama wykonuje z gliny i plasteliny. Dzięki opracowanemu, specjalnemu sposobowi animowania, reżyserce udaje się osiągać efekt płynnego przenikania barw i wręcz „malowania” plasteliną.

Artur Maćkowiak – muzyk, performer, animator kultury alternatywnej oraz założyciel oficyny Wet Music, związany z zespołami Innercity Ensemble, Something Like Elvis i Potty Umbrella oraz ostatnio z duetu Tropy (obok niego Bartek Kapsa). Regularnie wydaje solowe płyty. Co ważne, za każdym razem Maćkowiak stara się pokazać swoją twórczość z innej perspektywy. Potrafi w niesamowity sposób odrodzić się i dać słuchaczowi porcję wyjątkowych emocji.

19.00, Pałac Nowy Ostromecko

Zbigniew Mikołejko –„Maski pośmiertne: zapomniana nowoczesność“

Kulturę „późnej nowoczesności” – od romantyzmu po I połowę XX wieku – ogarnęła moda, jeśli nie mania, dziś już zapomniana, sporządzania masek pośmiertnych. Wykład – ilustrowany wybranymi obrazami tych masek – będzie starał się rozjaśnić przyczyny takiej eksplozji, łącząc to między innymi z załamaniem się religijnej wiary w zmartwychwstanie i pragnieniem utrzymania jakiejś materialnej formy „nieśmiertelności”. Pojawi się w nim też wątek maski pośmiertnej jako ikony kultury popularnej, obecnej w niej na podobieństwo późniejszych „ikon ekranu”.

Zbigniew Mikołejko – filozof religii, historyk religii, eseista, pedagog, doktor habilitowany nauk humanistycznych w zakresie filozofii. Kierownik Zakładu Badań nad Religią i profesor nadzwyczajny w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN w Warszawie, członek Amerykańskiej Akademii w Rzymie (1996), profesor Warszawskiej Wyższej Szkoły Humanistycznej im. Bolesława Prusa (2001–2011), wykłada również filozofię i logikę w Wyższej Szkole Informatyki Stosowanej i Zarządzania w Warszawie, a także wstęp do wiedzy o religii na Podyplomowym Studium Wiedzy o Kulturze przy Instytucie Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk.

22.00, Pałac Nowy Ostromecko

Zespół „Rezonans“ – koncert medytacyjny

Skład: Anna Kiestrzyn, Karol Błoński, Kamila Stępień.

Formacja Rezonans to projekt utworzony z połączenia medytacji z misą kryształową, oraz muzyki relaksacyjnej pochodzącej z tank-drumów nastrojonych na częstotliwości solfeżowe.

Zapraszamy na wspólną podróż przy dźwiękach powstających spontanicznie, tworzących kompozycje, które dla każdego z nas mogą stać się indywidualną opowieścią. „Podróż“ podzielona jest na dziewięć części. Każdy z dziewięciu utworów odpowiada kolejnym częstotliwościom: 174 Hz, 285 Hz, 396 Hz, 417 Hz, 528 Hz, 639 Hz, 741 Hz, 852 Hz, 963 Hz. Między utworami usłyszymy głos osoby prowadzącej nas w medytacji oraz dźwięk misy kryształowej pomagający w osiągnięciu wewnętrznej harmonii.

00.00, Pałac Stary Ostromecko

Społeczny Chór Czarnego Karła – opera na podstawie powieści Agnieszki Taborskiej „Niedokończone życie Phoebe Hicks“ (Prolog, Akt I i Akt II)

„Niedokończone życie Phoebe Hicks“ to apokryficzna opowieść o amerykańskim medium, które spirytystyczną karierę zawdzięcza zdjęciu wścibskiego fotografa. Phoebe Hicks po spożyciu nieświeżego małża zostaje sfotografowana przez okno w swojej sypialni. To, co wydobywa się z jej ust, zostaje uznane za pierwszy fotograficzny zapis ektoplazmy. Phoebe niespodziewanie staje się prekursorką mediumizmu, ustanawiającą standardy spirytystycznego seansu. Podczas kolejnych seansów, które odbywają się w jej domu w Providence, przed coraz liczniejszym gronem ciekawskich widzów materializują się Iwan Groźny, Katarzyna Wielka, Nos, kobieta faraon Hatszepsut, Elżbieta Batory, Puszkin, pogromca nieuczciwych mediów Harry Houdini oraz zamordowana inkaska księżniczka Umina. Tak oto spirytyzm na kilkadziesiąt lat bierze we władanie umysły mieszkańców Europy i Ameryki…

04.07.2018 Środa

14.00, Pałac Nowy Ostromecko

Krystyna Mazurówna – spotkanie autorskie

Spotkanie związane z nową książką prowadzi Monika Grabarek. Ekscentryczna, barwna, intrygująca. Krystyna Mazurówna ma wiele wcieleń i ról. W swojej najnowszej książce pt. „Nasi za granicą” (Wydawnictwo Zysk i S-ka) słynna tancerka i choreografka – urodzona we Lwowie, a mieszkająca w Łodzi, w Warszawie, a od pół wieku już w Paryżu – dzieli się swoim doświadczeniem emigrantki – ale nie tylko swoim. Z przymrużeniem oka, czasem z lekką ironią obserwuje naszych za granicą – w Paryżu, Nowym Jorku, w Brukseli. Jakie są nasze wspólne cechy? Jakie śmiesznostki? Jak sobie radzimy poza granicami ojczyzny? O wszystkim tym pisze Krystyna Mazurówna. Szczerze, dowcipnie i z wdziękiem, a jeszcze więcej zdradzi także na pewno osobiście podczas spotkania.

16.00, Pałac Nowy Ostromecko

Urszula Ussakowska-Wolff – „Eve & Adele – w oczekiwaniu na…“

Prelekcja Urszuli Ussakowskiej-Wolff z Berlina, krytyczki sztuki, eseistki o Eve & Adele, które są jednymi z najwybitniejszych współczesnych perormerów(ek). Jak same zdradzają, stały się żywym muzeum, ich życie stało się jedny ciagłym performansem. Postaramy się przybliżyć sylwetki artystyczne, oraz konteksty ich działalności. Opowiemy również o tym co w ich dziele nas inspiruje.

Culture.pl: „Maska używana przez Eva & Adele jest skomplikowana, ponieważ oprócz starannie zakomponowanych ubrań składają się na nią również stany psychiczne. Przy tym obowiązuje bezwzględnie we wszystkich kontaktach społecznych. Trudno sobie wyobrazić tę parę ubraną normalnie. Tym samym za każdym wyjściem na zewnątrz stoi wielka operacja konstruowania maski. Życie sztuczne, zamaskowane dominuje swoimi wymogami sferę prywatną, która w efekcie staje się reżyserskim zapleczem występu publicznego“. 

17.00, Pałac Nowy Ostromecko

Anda Rottenberg – spotkanie autorskie

Prowadzi Michał Tabaczyński

Spotkanie dotyczy nowej książki Andy Rottenberg „Berlińska depresja”. Tym razem Rottenberg zamiast o sztuce napisała o swoim rocznym pobycie na stypendium w Berlinie. Jest to osobliwe połączenie klasycznego dziennika ze wspomnieniami, próbami eseistycznymi, poetyckimi i publicystycznymi. 

Anda Rottenberg – historyk sztuki, krytyk, kurator sztuki i publicystka. W latach 1993–2001 dyrektor Państwowej Galerii Sztuki Zachęta w Warszawie. Inicjatorka powołania i budowy Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. Jest członkinią Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki (AICA), pełniła funkcję przewodniczącej polskiej sekcji AICA, natomiast w latach 1994–2000 była zastępczynią przewodniczącego AICA. Należy także do International Manifesta Foundation oraz International Germinations Foundation. Przygotowała wiele wystaw indywidualnych polskich i zagranicznych artystów. Wielokrotnie obejmowała funkcję kustosza polskiego pawilonu na międzynarodowych wystawach, m.in. na biennale w Wenecji, Stambule i São Paulo.

19.00, Galeria Miejska bwa w Bydgoszczy (transport zapewniają organizatorzy)

Zbigniew Mikołejko, wykład – „Wampir niejedno ma imię“

W filmach Wernera Herzoga wampir pojawia się w licznych, lecz nie zawsze rozpoznawalnych wcieleniach. W znacznej mierze figury te zostały przejęte z obrazowej oraz literackiej tradycji romantycznej, którą słynny reżyser niejako na swój sposób „zwampiryzował” i użył do własnych celów. Nie był on oczywiście pierwszy ani ostatni na tej drodze: romantyczna galeria wampirycznych portretów wciąż tkwi u podstaw naszej kultury artystycznej, wykład zatem będzie starał się ukazać m.in. to zakorzenienie źródłowe.

21.00, taras Pałacu Nowego w Ostromecku

Antydepresyjna Akademia Dźwięku

  • „TWARZE“ – Grzegorz Pleszyński, Kacper Buńkowski, Kevin Górzyński
  • „MASKI“ – Daga Gregorowicz & Sławomir Szudrowicz – „Pieśni i improwizacje“

Dwa koncerty w ramach idei antydepresyjnej sztuki Grzegorza Pleszyńskiego. Idea ta łączy elementy performansu i muzyki improwizacyjnej, nieograniczonej żadną formą, wolną i naturalną, istotowo związaną z nieskrępowaną egzystencją człowieka i natury. Grzegorz Pleszyński zagra z młodymi muzykami, z którymi od pewnego czasu realizuje swoje projekty w swojej pracowni na strychu w Pałacu Starym, a Sławomir Szudrowicz członek legendarnej grupy muzycznej Something Like Elvis połączy swoje siły z Dagą Gregorowicz członkinią polsko-ukraińsko-amerykańskiego zespołu folkowego DagaDana.

Imprezy towarzyszące festiwalowi w Pałacu Nowym w Ostromecku:

  • Emilia Orzechowska – interwencje w przestrzeni – działania performatywne
  • Lucyna Viale – interwencje w przestrzeni – działania performatywne
  • Sylwia Więckowska (Polski Instytut Sztuki Filmowej) – konsultacje dot. dotacji na produkcje filmowe. Konsultantka odpowie na pytania początkujących producentów i twórców filmowych oraz przybliży zasady finansowania przez PISF. Konsultacje po uprzednim umówieniu się będą trwały od 2 do 4 lipca w Pałacu Nowym.

czarnykarzel

PARTNER GŁÓWNY

partnerglowny

SPONSORZY

F.H.U. Przy Złotej Wyspie

Zajazd Iskra Oporówek

mevent

WSPÓŁPRACA

wspolpraca

14.07.2017 – 17.07.2017

Międzynarodowe Spotkania Nieprzypadkowe

OKO NIGDY NIE ŚPI – „Szał i Szaleństwo“

Instytucja Kultury Pałac Lubostroń

18.07.2017

OKO Prolog – Galeria Miejska BWA Bydgoszcz

„3x Topor – spotkanie z Nicolas Topor, Alexandre Devaux, Serge Sarfati, Ariel Termine (Francja)” – prowadzenie Agnieszka Taborska

OKO Prolog – Kino Orzeł – Miejskie Centrum Kultury – projekcja filmu

Czwarte Międzynarodowe Spotkania Nieprzypadkowe OKO NIGDY NIE ŚPI noszą podtytuł „Szał i Szaleństwo“. W wydarzeniu weźmie udział ok. 50 artystów i naukowców. Odbędą się wystawy, pokazy filmów, koncerty, działania performatywne, dyskusje, prelekcje. W trakcie spotkań powstanie film realizowany przez naszych gości z Francji oraz film dokumentujący grę interpretacyjną, w którą będą zaangażowani wszyscy uczestnicy naszego wydarzenia. Część realizacji filmowych odbędzie się w Mobilnym Centrum Edukacji Audiowizualnej „Cinebus“ Fundacji Film Spring Open prowadzonej przez Sławomira Idziaka. Wspaniałym wydarzeniem będzie też wystawa „3 x Topor“ realizowana we współpracy z Instytucją Kultury Ars Cameralis i Galerią Miejską BWA.

Uczestnik spotkań prof. Zbigniew Mikołejko o warstwie ideowej „OKA“.

Przekraczamy siebie – nie tylko tworząc, ale po prostu żyjąc – na wiele sposobów. Na wiele sposobów staramy się dokonać „samoprzekroczenia”, autotransgresji: wyrwać się z matni przypisanej nam kondycji i z naszej cielesnej powłoki – i znaleźć się „gdzie indziej”, w innym stanie i miejscu, powiedzieć sobie, jak objawiający poeta francuski, Arthur Rimbaud, że „JA to Ktoś Inny”.

Szał i szaleństwo to jedna z tych dróg, nawet wówczas, gdy łączą się z chorobą czy destrukcją, z cierpieniem, odrzuceniem i przekleństwem, z separacją i naznaczeniem.

Sztuka, a także religia, od zarania po czas współczesny, nie abstrahują od tej drogi. Przeciwnie, wkraczają na nią bez oporu, bez oporu chcą mieć – i rzeczywiście mają – swój rozmaity udział w tej wędrówce. I czynią z niej coraz to inny użytek, nawet wówczas, gdy bywa to użytek niebezpieczny. Chodzi im w końcu o przekroczenie granic, o przemianę wartości, o znalezienie się w przestrzeniach i sytuacjach dotąd nieprzemierzonych, dotąd niedoświadczonych i niezdobytych. O nieoczekiwane stany ducha i wizje. O niezgodę na rzeczywistość zastaną i oswojoną, wolną od wszelkiego niepokoju twórczego. O odkrycie w nas – w końcu – nowych światów wewnętrznych i nowych możliwości. Także, wreszcie, o protest – czy to metafizyczny, wymierzony w poczucie naszej skończoności, wobec naszego „wrzucenia w świat” i bytowania ku śmierci, czy to kulturowy albo społeczny, wymierzony z kolei w rozmaite postaci zniewolenia, w przemoc wspólnotowego dyskursu.

Na takiej właśnie drodze „oko nigdy nie śpi”. A ta jego bezsenność, ta jego szczególna czujność czy też wrażliwość, jest pospólnym dziełem ludzi sztuki i wiary. Nie darmo przecież starożytni mówili o furor divinus, „boskim szaleństwie” artystów, nie darmo wszystkie wielkie tradycje duchowe miały swoich jurodiwych, „szaleńców Bożych”. Łączy się tu zatem w jeden bogaty i różnorodny dukt ekstaza świętych z uniesieniem czy wręcz szaleństwem ludowego rytuału, nie darmo tradycja romantyczna albo surrealizm (wystarczy przywołać nazwiska Artauda, Bataille’a, Buñuela, Topora) penetrowały, w poszukiwaniu wzorców transgresji te sakralne obszary, które wiązały się z szaleńczymi formami ascezy i pokuty, z mistycznymi „nocami duszy” i paroksyzmami wiary, z wizjonerstwem i naruszaniem tabu, z prowokacją i buntem, z bluźnierstwem i manią.

W czwartym swoim wydaniu sympozjum „Oko nigdy nie śpi” pragnie odwołać się do tej drogi i do tej szczególnej więzi – przypominając zarówno niektóre tradycje artystyczne i duchowe europejskiego Wschodu i Zachodu, jak ukazując ich obecność w doświadczeniu artystów współczesnych.

PROGRAM

PIĄTEK 14.07.2017

19.00 – uroczyste otwarcie w Sali Rotundowej – „Chichot błazna w odpowiedzi na szaleństwo świata“ – wstęp Agnieszka Taborska

20.00 – performance kulinarny „szał i szaleństwo“

21.00 – Kuba Elwertowski – instalacja – … łąka rozkoszy barwnych…

  • „Za miłość, przyjaźń i Czarnego Karła“ wystawa rekwizytów,
    kostiumów i zdjęć związanych z produkcją filmu
    Marcina Giżyckiego „Theatrum Magicum“.
  • pokaz filmu „Theatrum Magicum“ oraz spotkanie z reżyserem
  • pokaz filmu dokumentalnego Krzysztofa Nowickiego
    „Za miłość, przyjaźń i Czarnego Karła“

23.00 – koncert – Szał Session

SOBOTA 15.07.2017

10.30 – 12.00 warsztaty filmowe Britt Kootstra / Arvid van der Rijt cz. I (Finlandia/Dania)

12.00 – „Panika i Archipelagi jako sposoby na życie“ wykład Agnieszki Taborskiej

16.00 – „W mocy pająka: kult, szaleństwo, ekstaza“ – wykład, muzyka, filmy, prof. Zbigniew Mikołejko

18.00 – „ Moratorium“ – performance grupy Bloodblackredrabbits (Niemcy)

20.00 – „Andy“ premiera operetki Społecznego Chóru Czarnego Karła

22.00 – „Cztery róże dla Rolanda“ – spektakl i wystawa Elżbiety Jeznach i Sarah Olivier (Francja)

00.00 – koncert Combi Cats / Songs are Spells (Szwecja)

NIEDZIELA 16.07.2017

10.30 – 12.00 – warsztaty filmowe Britt Kootstra / Arvid van der Rijt cz. II

12.00 – „Kontrolowane szaleństwo surrealistów“ wykład Agnieszki Taborskiej

13.15 – rozmowy o szaleństwie z Krystyną Mazurówną (Francja)

17.00 – „Muzyka jako sztuka krytyczna – czy kompozytor może być uczestnikiem debaty społecznej?”- wykład Sebastiana Dembskiego

18.00 – „Kosz-Marne Waty”performance Diana Ronnberg / Kordian Ronnberg

21.00 – performance – „GRAOKO“ – prowadzenie Jarosław Jaruszewski (Bisz), koncepcja Piotr Różycki

23.00 – koncert – Szaleństwo Session

PONIEDZIAŁEK 17.07.2017

“Podróż do źródeł. Światy sakralne Kujaw i Pałuk” – wyprawa krajoznawcza pod przewodnictwem prof. Zbigniewa Mikołejki – start godz. 10.00

10.30 – Gąsawa – drewniany kościół pw. św. Mikołaja z ok. 1625 r. z zespołem barokowych malowideł ściennych

11.45 – Marcinkowo Górne – pomnik Leszka Białego

12.45 – Mogilno – Klasztor Benedyktynów , oprowadzanie p. Zenon Popiołek

14.00Strzelno – Kościół Świętej Trójcy i Najświętszej Maryi Panny, oprowadzanie – kustosz Damian Rybak

15.00 – Strzelno – „Ład duchowy i szaleństwa historii“ – wykład prof. Zbigniewa Mikołejki

17.00 – Strzelno – „Filozofia maniakalna“ – wykład dr Daniela Soboty

WTOREK 18.07.2017

15.00 – Kino ORZEŁ, Miejskie Centrum Kultury w Bydgoszczy – pokaz specjalny filmu ,,Dzikie łowy króla Stacha“ reż Valeri Rubinchik- pierwszy radziecki horror mistyczny – wstęp i tłumaczenie symultaniczne prof. Zbigniew Mikołejko

18.00 – Galeria Miejska BWA – wystawa „3 x Topor“- kuratorzy: Alexandre Devaux, Marek Zieliński; koordynacja: Marta Piastowska

  • rozmowa z gośćmi festiwalu: Nicolas Topor, Alexandre Devaux, Serge Sarfati, Ariel Termine (Francja) – prowadzenie Agnieszka Taborska
  • koncert New Music Quartet: Katarzyna Gluza – skrzypce, Paulina Marcisz – skrzypce, Karalina Orsik-Sauter – altówka, Monika Krasicka – wiolonczela / K.Szymanowski – Quartet nr.2 op. 56, A.Tansman – Quartet nr. 4

Wydarzenia towarzyszące:

  • wystawa Andrzeja Kaliskiego
  • performance „Stół“ – Piotr Różycki, Laura Szulc, Danuta Szulc, Julia Hercka -Wiśniewska
  • kolektyw twórczy TAMTĘDY – „Podświadomość To Nie Radiostacja“
  • Jolanta Ciesielska – badania terenowe szału i szaleństwa… prelekcja
  • cykl koncertów performatywnych pod dyrekcją Grzegorza Pleszyńskiego

INFORMACJA DODATKOWA

„Oko nigdy nie śpi” to cykliczne spotkania artystów sztuk wizualnych oraz naukowców. Do tej pory odbyły się trzy kolejne edycje. Integralną częścią wydarzenia jest sympozjum naukowe odbywające się równolegle do części artystycznej oraz rezydencje artystyczne, w których uczestniczą artyści Polscy i zagraniczni. W ostatniej (III) edycji Festiwalu wzięło udział ok 65 twórców w tym kilkunastu zagranicznych m.in. z Wielkiej Brytanii, Niemiec i Szwecji.

Spotkania nieprzypadkowe są kontynuacją surrealistycznych idei i nawiązują do postulatu etycznego, zawartego w Manifeście Andre Bretona, który podkreśla rolę przypadkowych spotkań. Pierwsza edycja w obecnej formule odbyła się w 2014 roku i wzięło w niej udział ok 40 artystów. W kolejnej edycji udział wzięło ponad 50 artystów. Interdyscyplinarnego charakteru nadaje festiwalowi pokaz prac z różnych obszarów sztuki wizualnej: od malarstwa, rysunku i grafiki, poprzez kolaż, fotografię, performance, aż po sztukę nowych mediów i film.

Celem organizatorów tego przedsięwzięcia jest promocja i popularyzacja sztuki współczesnej oraz stworzenie miejsca swobodnego dialogu i interakcji między artystami, krytykami, teoretykami oraz publicznością. Poprzednie edycje festiwalu zaowocowały realizacjami filmowymi prezentowanymi na największych polskich i światowych festiwalach filmowych np. Krakowskim Festiwalu Filmowym, Festiwalu Filmów Fabularnych w Gdyni, Festiwalu Filmowym w Moskwie, Festiwalu Plus Camerimage w Bydgoszczy. Udział w wydarzeniu/spotkaniu ma formę rezydencji artystycznej działającej na zasadzie kolonii artystycznej goszczącej artystów z różnych dziedzin. Część prac powstaje podczas czterech dni trwania imprezy i jest realizowana w przestrzeni pałacowo-parkowej. Dodatkowym elementem są procesy zachodzące w trakcie spotkania pomiędzy artystami, naukowcami, odbiorcami, organizatorami, przedstawicielami instytucji, czyli wpływ wszelkich tego typu działań na siebie nawzajem. Całość wydarzenia (włączając w to sferę przygotowań organizacyjnych i merytorycznych) nawiązuje do teoretycznych założeń estetyki (sztuki) relacyjnej.

W obecnej edycji zrealizujemy nowatorski projekt p.t. „Gra interpretacyjna”. Jej głównym spektrum będzie poszukiwanie i tworzenie pytań.

IV edycja na Facebook’u

 

 

Organizator: FUNDACJA KULTURY ROZRUCH

Finansowanie: Partner główny – Województwo Kujawsko-Pomorskie / Patronat honorowy Marszałka Województwa Kujawsko-Pomorskiego

Sponsorzy: Kondrat Wina Wybrane, Winni Kucharze, Milecarek Event

Partnerzy: Instytucja Kultury Pałac Lubostroń / Miasto Bydgoszcz / Galeria Miejska BWA / Ars Cameralis SIlesiae Superioris /
Miejskie Centrum Kultury w Bydgoszczy / Multikop

Patronat Medialny: Gazeta Wyborcza / Express Bydgoski / TVP 3 Bydgoszcz / Radio PIK

logooko3LOGO OKO1logotypy!LOGOOKO

 

 

MIŁOŚĆ ( 30.06 – 03.07. 2016 )

Wywodząca się z surrealizmu idea „Miłości szalonej” będzie punktem wyjścia trzeciej edycji Spotkań nieprzypadkowych.

Podczas trawnia festiwalu odbędzie się eksperymentalne sympozjum relacyjne.

Program

30.06.2016 czwartek

18.00 – Otwarcie Spotkań w Sali Rotundowej

18.15 – Agnieszka Taborska – wykład: „Pojęcie miłości szalonej w surrealistycznej teorii i sztuce”

18.45 – otwarcie wystaw:
Magdaleny Franczuk & Artur Chrzanowski (kurator) „ The Book of Wonder“
Terry Buchholz – „Displaced (person)“performance
Open space *

20.45 – Spotkanie muzyczne: Tomek Licak, Maciej Wróbel, Piotr Kaliski, Jarosław Majewski, Maks Gwinciński, Grzegorz Pleszyński, Łukasz Owczarzak, Bartek Kapsa, Artur Maćkowiak, Sławomir Szudrowicz i ……Banquett

21.30 – Markus Mussinghoff –„Expanded touchscreen“ performance

01.07.2016 piątek

9.00-11.00 – Emilia Malczyk& Czarny Karzeł ….karmienie Miłością czyli śniadanie (Domek Myśliwski)

10.00 – 11.15 – Joanna Lessing- Pernak – wykład, działanie, badanie (pałac)

10.00 – 11.00 – Jolanta Ciesielska– dyżuruje: „Gabinet listów miłosnych pisanych na różne okazje, w stylu romantycznym i nie tylko” (park)

11.15 – Daniel Roland Sobota – wykład „Wędrówki po istnieniu“

12.00 – Agnieszka Taborska– wykład: Sadomasochistyczny związek Uniki Zürn i Hansa Bellmera (Pałac)

15.30 – Ewa Kuryluk – wykład

17.00 (godziny wejść: 17-17.30; 17.45-18.15; 18.30-19)​ – Kaye Winwood & Sarah Baker – Diabolical Roses – performance (Galeria k.Oranżerii)

18.00 – 19.00 – Jolanta Ciesielska – dyżuruje: „Gabinet listów miłosnych pisanych na różne okazje, w stylu romantycznym i nie tylko” (park)

17.00 – 18.00 – Joanna Lessin –Pernak – wykład / działanie / badanie

19.10 – Joern Burmester – „Sorry VI“ performance

19.30 – Emilia Malczyk& Czarny Karzeł ….karmienie Miłością czyli kolacja (Domek Myśliwski)

21.00 – Maciek Bączyk – Mleczne medium – audiowizualny performance

22.00 – Grzegorz Pleszyński – Symfonia Antydepresyjna Oko nigdy nie śpi/ Chór Czarnego Karła (Park)

23.00 – Kuba Elwertowski – „ Serca bicie“– instalacja w parku

23.15 – Współ. Gra – spektakl teatralny (Oranżeria)

00.00 – Łukasz Owczarzak & Czarny Karzeł – otwarta sesja zdjęciowa z muzyką na żywo (Park)

00.00 – spotkanie muzyczne w oranżerii oraz pokaz zdjęć Kamila Milewskiego zrealizowanych w Łancucie (Theatrum Magicum)

02.07.2016 sobota

09.00 – 11.00 – Emilia Malczyk& Czarny Karzeł ….karmienie Miłością czyli śniadanie (Domek Myśliwski)

10.00 – 11.00 – Jolanta Ciesielska– dyżuruje: „Gabinet listów miłosnych pisanych na różne okazje, w stylu romantycznym i nie tylko”(park)

11.00 – Arkadiusz Tabero – Psychoanalityczna miłość. Przypadek Carla Gustava Junga i Sabine Spierlein (park za pałacem)

13.00 – Grażyna Świętochowska – wykład

15.00 – Zbigniew Mikołejko – wykład – „Zabić kochanków z Werony” (pałac)

17.15 – Marta Filipiak&Czarny Karzeł – Five o’clock (labirynt w parku )

17.45 – Joanna Lessing– Pernak– wykład, działanie, badanie (labirynt w parku)

19.00 – Maria Waśko – Konstrukcja w procesie w Bydgoszczy/wykład (sala rotundowa)

20.00 – Emilia Malczyk & Czarny Karzeł ….karmienie Miłością czyli kolacja (Domek Myśliwski)

21.00 – Kuba Mikurda i Kuba Woynarowski wykład na podstawie książeczki „Corpus Delicti”, o przedmiotach w filmach Waleriana Borowczyka

23.00 – Karolina Ford „Prześwity“ – film, spotkanie z autorką (Oranżeria)

00.00 – Adam Kruk&Artur Maćkowiak – UTOPJA / koncert / wideo / instalacja dźwiękowa

00.30 – spotkanie muzyczne w oranżerii

03.07.2016 niedziela

10.00- śniadanie w parku

  • W trakcie całych Spotkań w ramach rezydencji artystycznej odbędą się warsztaty oraz pokaz efektów pracy Pawła Passiniego i Studia Aktorskiego neTTheatre
  • Artyści, których będzie można spotkać w działaniu: Marcin Giżycki, Bogdan Dziworski, Marcin Roszczyniała, Kamil Kusy, Diana Ronnberg, Kordian Lewandowski.

W zespole parkowym swoją pracę realizowali będą:

  • Bogdan Dziworski
  • Kamil Kusy
  • Studio aktorskie neTTheatre

* Open space:

Anna Maciejewska –” Przechył cielesności ” instalacja
– Justyna Jułga – „Wydobyte z cienia“ fotografia

Sympozjum relacyjne w ramach Spotkań (Nie)przypadkowych OKO NIGDY NIE ŚPI
30.06.2016 – 03.07.2016.
Spotkanie odbędzie się w Zespole Pałacowym w Lubostroniu.

Podstawowym problemem (tematem) tegorocznych spotkań jest pojęcie Miłości. Miłości nie tylko pojmowanej w kontekście uczucia, ale w wielu innych kontekstach, często niezauważalnych i niebezpośrednio wynikających z prowadzonych badań czy obszaru zainteresowań naukowych.

Dodatkowe pytanie, które chcielibyśmy postawić zaproszonym wykładowcom i panelistom brzmi:

„Czy zwrot wielu przedstawicieli humanistyki ku sztuce jako alternatywnej wobec nauki formie przedstawiania, analizowania, rozumienia i zmieniania świata to wyraz pogłębienia relacji, czy syndrom porzucenia jednej dziedziny na rzecz drugiej?”

Sympozjum relacyjne- podstawowe założenia.

Sympozjum relacyjne to działanie naukowo edukacyjne wyabstrahowane z doświadczenia związanego z dwoma edycjami „Spotkań nieprzypadkowych”, realizowanych przez Fundację Kultury Rozruch w latach 2014 i 2015 w Zespole Pałacowym Lubostroń koło Łabiszyna. Projekt łączy formułę panelu seminaryjnego połączonego integralnie z pokazami filmowymi, wystawami, spektaklami teatralnymi, happeningami i perfomansami. Jednym z założeń spotkań było zaprezentowanie sztuki wymykającej się prostym opisom. Sztuki, która jest intuicyjna, irracjonalna i eksperymentalna.

W trakcie spotkań chcemy przeprowadzić wstępne badania procesów zachodzących pomiędzy uczestnikami oraz różnymi formami uczestnictwa w naszym wydarzeniu. Chcemy też zaprezentować różnorodne formy współpracy między wykładowcami, artystami, organizatorami i odbiorcami. Chcemy nakłonić wykładowców, artystów, organizatorów do zmiany formuły uczestnictwa (prezentacji). Naszym celem jest wytworzenie bardzo bliskich, kreatywnych relacji. Konsekwencją naszego spotkania będzie publikacja wybranych materiałów (prawdopodobnie w postaci relacji filmowej), której forma oraz zarys merytoryczny powstanie podczas sympozjum.

Sympozjum relacyjne stanowią wykłady zaproszonych naukowców, krytyków, znawców przedmiotu dotyczące interesującej nas tematyki, jak również wystąpienia (prelekcje) zaproszonych artystów opisujących przyczyny i skutki ich poczynań w reprezentowanych przez siebie dziedzinach badań i sztuki (prezentacje w całkowicie dowolnej formie). Wszyscy uczestnicy spotkań przez cztery dni stają się rezydentami (Pałac Lubostroń Województwo Kujawsko Pomorskie) realizującymi na miejscu swoje przestrzenie wyrazu artystycznego, intelektualnego czy badawczego. Oprócz odpowiedzi na postawione przez organizatorów podstawowe pytanie (problem) celem spotkań będzie również stworzenie systemu naukowej rejestracji i opracowania wniosków płynących ze spotkań. Chcemy też stworzyć metodologię prowadzącą do wykonania syntetycznego opisu wydarzenia oraz jego znaczenia w kontekście kulturowym, społecznym, artystycznym, performatywnym. Mamy wrażenie, że interesujące są lub mogą być procesy zachodzące w trakcie spotkania między artystami, naukowcami, organizatorami, przedstawicielami instytucji, a co za tym idzie dosyć nieuchwytny wpływ wszelkich typów działań na siebie.

Andrzej Banach w eseju O snach i nowej sztuce przytacza dające wiele do myślenia hasło francuskiego fowisty Raoula Dufy: „Nazwać po imieniu – to niszczyć. Sugestia – to twórczość. To, co ulotne i nieuchwytne od zawsze przeciwstawiane było naukowej solidności. Europejczycy dążący za wszelką cenę do racjonalizacji, technizacji i medykalizacji rzeczywistości, niejednokrotnie napotykali z tego powodu na swej drodze przeszkody nie do pokonania. Na szczęście pomiędzy okopami dwóch skrajnych obozów rozciąga się cała połać ziemi niczyjej, a sztuka może swobodnie korzystać z wszelkiego rodzaju inspiracji, łącząc ze sobą pozornie przeciwstawne wątki (np. naukowe dowodzenie). Wiedza i intuicja, platońska doxa i episteme, czy w końcu jawa i sen, wszystko ostatecznie splata się w jedną nierozerwalną całość.” W wyniku kolektywnej analizy doświadczeń oraz sygnałów środowiska naukowego i artystycznego, podjęliśmy decyzję o powołaniu do życia samodzielnego sympozjum relacyjnego, jako autonomicznego tworu zasiedlającego „połać ziemi niczyjej” rozpostartą pomiędzy nauką i sztuką.

Spotkania oraz sympozjum dofinansowane jest ze środków Urzędu Marszałkowskiego Województwa Kujawsko Pomorskiego Współpraca: Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy oraz Instytucja Kultury Pałac Lubostroń.

III edycja na Facebook’u

Jest to druga edycja „Spotkań nie-przypadkowych“, nazwa nawiązuje do surrealistycznego Manifestu Andre Bretona. Tematem jest: PRZEDMIOT.

Impreza ma charakter otwartych działań wizualnych, które odbędą się w:

  • Instytucji Kultury Pałac Lubostroń
  • Zespole Pałacowo-Parkowym w Ostromecku
  • Galerii Sztuki Next
  • Galerii Kantorek
  • Multikinie

Wydarzenia i miejsca są ze sobą połączone. Publiczność będzie poruszała się w trójkącie: Bydgoszcz – Lubostroń – Ostromecko. Zaplanowanych jest wiele interesujących działań:

  • wystawy
  • instalacje
  • performance
  • koncerty
  • warsztaty

w działaniach weźmie udział ok 30 artystów z Polski i zagranicy między innymi:

Agnieszka Taborska, Marcin Giżycki, Elżbieta Jeznach, Grażyna Świętochowska, Bogdan Dziworski, Krzysztof Gruse, Grzegorz Pleszyński, Dariusz Orwat, Kuba Elwertowski, Ambasadada, Grażyna Rigall, Katarzyna Swinarska, Danuta Milewska, Sławomir Szudrowicz, Arkadiusz Wojtasiewicz, Jacek Puzinowski i wielu innych. W najbliższym czasie zamieścimy pełną listę artystów.

Projekt został objęty patronatem Honorowym Marszałka Województwa Kujawsko Pomorskiego

II edycja na Facebook’u

Kto zrywa kwiaty we śnie? O czym śnią oświeceni? Co widzi oko?

Spotkania nie-przypadkowe / Oko Nigdy Nie Śpi / Lubostroń 12-15 czerwca 2014

Oko nigdy nie śpi to nazwa projektu realizowanego przez Fundację Kultury Rozruch, którego tematem przewodnim jest sen w różnorakich odniesieniach i uwarunkowaniach. Sen jest też pretekstem do spotkania w pięknym pałacu, który był w przeszłości ostoją wolnej myśli i patriotyzmu.

W ciągu czterech dni i nocy prezentowane będą filmy, prowadzone rozmowy z twórcami i teoretykami sztuki, realizowane prace (instalacje, performance, koncerty) oraz wyjątkowe wystawy. Równie istotny jest wspólnie spędzony czas. To dzisiaj luksusowe i rzadkie. Pragniemy naszą obecnością ożywić pałac, stworzyć atmosferę do twórczej rozmowy, usiąść w parku, napić się herbaty…

„Oko nigdy nie śpi“ to również interdyscyplinarny projekt, który przybliża twórczość powstającą poza głównym nurtem: efemeryczną, transgresywną, nieoczywistą, która torując własne ścieżki wymyka się jakiejkolwiek definicji. Konwencja projektu nawiązuje do surrealistycznego postulatu etycznego, który podkreśla rolę przypadkowych spotkań. Projekt łączy formułę przeglądu filmowego, panelu dyskusyjnego, wystaw, spektakli teatralnych i happeningów.

Do udziału w projekcie zostali zaproszeni wyjątkowi artyści,  których twórczość w pewnym sensie dotyka tematu snu. Są wśród nich fotograficy, malarze, pisarze, performerzy, reżyserzy (filmowi i teatralni), kompozytorzy, muzycy… Połączy ich wspólne miejsce i idea. Artyści zrealizują projekty, które bedzie można zobaczyć i o których będzie można porozmawiać w ciągu czterech czerwcowych dni i nocy.

Zaproszeni artyści i teoretycy:

Agnieszka Taborska, Selena Kimball, Bogdan Dziworski, Marcin Giżycki, Krzysztof Gruse, Danuta Milewska, Jacek Szymczak, ZbyZiel, Grzegorz Pleszyński, Dariusz Orwat, Kaja Cykalewicz, Tomek Dziedziejko, Grażyna Rigall, Katarzyna Swinarska, Justyna Jułga, Andrzej Kaliski, Wojciech Kowalczyk, Adam Kruk, Sebastian Kwidziński, Tomasz Licak, Łukasz Owczarzak, Marcin Rozczyniała, Piotr Różycki, Sławomir Szudrowicz, Arkadiusz Tabero, Arkadiusz Wojtasiewicz, Kuba Elwertowski, Andrzej Turczynowicz, Diana Rönnberg, Kordian Lewandowski, grupa Czarny Karzeł.

Pokazy filmów:

Stephen&Timothy Quay, Bogdan Dziworski, Marcin Giżycki, Maya Deren, Alejandro Jodorowsky, Wojciech Jerzy Has, Siergiej Paradżanow, Guy Maddin

Wszystkie informacja (szczegółowy program, informacje o artystach, kontakt itd.) na stronie organizatora Fundacji Kultury Rozruch www.fundacjarozruch.pl oraz na Facebooku: Oko nigdy nie śpi

Partner główny: Urząd Marszałkowski Województwa Kujawsko-Pomorskiego
Patronat honorowy: Marszałek Województwa Kujawsko-Pomorskiego Piotr Całbecki
Partnerzy: Instytucja Kultury Lubostroń, Burmistrz Łabiszyna, Wyższa Szkoła Gospodarki w Bydgoszczy
Patron medialny: Gazeta Wyborcza, www.student.pl

Ważne: Strona wykorzystuje pliki cookies. W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej "Polityce prywatności".