powrót

Opera Społeczna

plakatPhoebe

 

 

 

Projekt „Opera Społeczna” polega na przygotowaniu spektaklu operowego pt. Phoebe Hicks, na podstawie fragmentów twórczości Agnieszki Taborskiej przez międzypokoleniowy Chór Społeczny Czarnego Karła – od pisania libretta, przygotowania kostiumów, muzyki, charakteryzacji,choreografii, po promocję i pokazy. Częścią integralną projektu będą prace ukierunkowane na rozwijanie kompetencji ludzi bardzo młodych, dorosłych i starszych (największa grupa): zajęcia z emisji głosu, zajęcia ruchowe, taneczne, a wszystko nie tylko w celu profesjonalnego wystawienia spektaklu, ale też w celu rozwoju kluczowych kompetencji społecznych: pewności siebie, otwartości, wyobraźni, umiejętności, dbania o swoją kondycję psychofizyczną, umiejętność nawiązywania trwałych relacji, czy aktywnego udziału w procesach decyzyjnych. Równie ważną cechą projektu będą pokazy spektaklu w miejscowościach i wsiach pozbawionych dostępu do kultury narodowej. Wartością dodaną będzie film dokumentujący całość wydarzenia, który zostanie bezpłatnie udostępniony.

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury

mkidn_01_cmyk

Struktura360-KulturaDostepna-lifting-LOGO-kolor

logo-black

HARMONOGRAM

Szkoła Podstawowa im. Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Kruszynie – 11.10.2018, godz.18.00

Ośrodek Chopinowski w Szafarni – 20.10.2018, godz.17.00

Pałac Ostromecko – 03.11.2018, godz.18.00

Miejsca prezentacji

Szkoła Podstawowa im. Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Kruszynie

Szkoła Podstawowa w Kruszynie mieści się w zabytkowym pałacyku zbudowanym w stylu eklektycznym pod koniec XIX wieku, a dokładnie w 1882 roku. Budynek powstał z funduszy niemieckiej Komisji Kolonizacyjnej na miejscu dawnego dworu rycerskiego, pamiętającego czasy gdy Kruszyn był domeną właścicieli Strzelewa – hrabiów Bnińskich

Pod koniec XIX wieku Kruszyn został zakupiony przez nabywcę o nazwisku Wekwart i od niego interesującą nas posiadłość odkupiła Komisja Kolonizacyjna, która dysponując znacznymi funduszami pochodzącymi z francuskiej kontrybucji po wojnie 1870/71, wykorzystała je na zbudowanie obiektu przeznaczonego na szkołę, mieszkania dla nauczycieli i ewangelickiego pastora.

Dnia 1 września 1924 roku ewangelicka szkoła niemiecka została rozporządzeniem Kuratorium Okręgu Szkolnego Poznańskiego zamieniona na polską szkołę parytetyczną. W czasie wojny w budynku szkoły mieściły się koszary żeńskiej służby pracy. W okresie tym szkoła w znacznym stopniu została zniszczona. Nauka w szkole po wojnie rozpoczęła się w dniu 11.IV.1945 r.

 W roku 1991 rozpoczął się remont kapitalny szkoły. W pierwszym etapie wymieniono okna, stropy i dach. Zaadoptowano pomieszczenia na strychu na lokale mieszkalne przez co zwiększono liczbę izb lekcyjnych. Wreszcie w 1996 roku podjęto decyzję o rekonstrukcji całości obiektu i zbudowaniu przy szkole sali gimnastycznej. Całość inwestycji zakończono w 1999 r. 

Ośrodek Chopinowski w Szafarni

Klasycystyczny dwór z 2 poł. XIX w. Dwukondygnacyjny budynek murowany, wzniesiony na rzucie prostokąta z dwoma ryzalitami od strony ogrodu i czterokondygnacyjną wieżą przy narożniku północno-wschodnim. Całość została nakryta płaskimi, czterospadowymi dachami. Wnętrza zatraciły swoją stylowość poprzez adaptację do funkcji hotelowych.

Obecny dwór wzniesiono prawdopodobnie w latach 1854-1880, z fundacji rodziny Karwat – Aleksandra lub Lucjana Floriana (najprawdopodobniej z wykorzystaniem murów poprzedniego budynku). W 1949 roku w pałacu otwarto izbę pamięci Fryderyka Chopina. W latach 1957 – 1977 izba ta nosiła nazwę Salonu Muzycznego imienia Fryderyka Chopina. W 1979 roku w budynku wybuchł pożar przez co w latach 1980 – 1988 zawieszono działanie ośrodka. We wrześniu 1988 otwarto go ponownie pod nazwą Ośrodek Kultury imienia Fryderyka Chopina w Szafarni.

Pałacyk w Szafarni, niegdyś własność rodziny Dziewanowskich herbu Jastrzębiec, gościł dwukrotnie młodego Fryderyka Chopina podczas wakacji [w latach 1824-1825]. Prawdopodobnie ojciec Fryderyka – Mikołaj, pracował tu również jako guwerner.

Pałac Nowy w Ostromecku

Pałac Nowy wchodzi w skład zespołu pałacowo-parkowego należącego pierwotnie do rodziny Schönborn, a w latach 1890-1945 do rodziny von Alvensleben. Jest to budynek (Pałac Nowy, niem. Neues Schloss) zbudowany w 1849 roku, zaprojektowany prawdopodobnie przez Karla Friedricha Schinkla na zlecenie Jakuba Martina Schönborna. W roku 1912 do pałacu dobudowano neobarokowe skrzydło z salą balową oraz ogrodowe tarasy. Po 1945 r. w pałacu zlokalizowano szkołę i internat dla niesłyszących dzieci, co przyczyniło się do znacznej dewastacji obiektu (zabytkowe parkiety pokryto płytkami, ściany – boazerią ze sklejki, kominki zamurowano, a stiuki pokryto kilkoma warstwami farby olejnej). Po 1990 r. odrestaurowano winiarnię oraz sale na parterze: balową, złotą, pomarańczową, zieloną oraz salonik włoski. Pałac otoczony jest 36-hektarowym parkiem krajobrazowym w stylu angielskim (dęby, graby, modrzewie i kasztanowce), zaprojektowanym przez pruskiego ogrodnika.

plcostromecko szafarnia kruszyn

spotkania z autorką tekstu

spotkanie z autorką tekstu 1

spotkania z autorką tekstu

 

 

próba 1 próba 2 próba

próby 6 próby 4

Próby

 

projekty scen projekty scen i kostiumów projekty scen1

projekty scen i kostiumów

scenografia 4 scenografia 5

Scenografia

wykonywanie scenografii

Wykonywanie scenografii

wykonywanie rekwizytów

Wykonywanie rekwizytów

phoebe

Phoebe

 

 

 

 

 

 

 

 

Relacja filmowa z pokazu Opery Społecznej PHOEBE

Ważne: Strona wykorzystuje pliki cookies. W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej "Polityce prywatności".