[:pl]Opera Objazdowa[:en]Travelling Opera[:]

[:pl]Opera Objazdowa[:en]Travelling Opera[:]

[:pl]

opera-objazdowa

Opera Objazdowa” to 5 pokazów plenerowych opery antydepresyjnej „Cristoforo Colombo” i „Andy Warhola” na najbardziej oddalonych od centrum miasta osiedlach Bydgoszczy w wykonaniu Chóru Społecznego Czarnego Karła. Pokazy będą się odbywać w miejscach publicznych. Będziemy informować na bieżąco. Pokazy przeznaczone są dla mieszkańców Bydgoszczy, którzy ze względów komunikacyjnych nie zawsze mogą uczestniczyć w wydarzeniach kulturalnych odbywających się w centrum. Pokazy będą całkowicie darmowe. Nasze opery przeznaczone są dla odbiorców w każdym wieku, dają im dużo radości, są pogodne i wysmakowane wizualnie.

PROGRAM

Pierwszy występ odbędzie się dnia 31.05.2018 o godz 15,15 podczas Festynu Rodzinnego „Śluzy 2018”, dzięki współpracy z Radą Osiedla Okole
Zapraszamy!

Projekt Opera Objazdowa współfinansowany jest ze środków Urzędu Miasta Bydgoszcz

Urząd Miasta Bydgoszczy

Opera Objazdowa w znaczących miejscach urbanistycznych na terenie Bydgoszczy

Synagoga znajdująca się w Bydgoszczy, w dzielnicy Fordon. Pierwsza wzmianki o Żydach w Fordonie pochodzą z końca XVI w. Na podstawie zachowanych wzmianek z innych obszarów Kujaw można sądzić, iż pojawili się tutaj wcześniej. We wsi szlacheckiej Miedzyń, położonej w pobliżu Fordonu w 1596 r. istniała synagoga. Przypuszcza się, iż w Fordonie dość szybko wzniesiono synagogę, lecz zapewne wraz z całym miastem spłonęła w 1617 r. Pierwsza wiadomość o bóżnicy w Fordonie pochodzi z 1649 roku. Znajdowała się ona w pierzei ówczesnego rynku, lecz miała być przeniesiona na inne miejsce. Prawdopodobnie była drewniana i uległa spaleniu wiosną 1656 r. wraz z całym miastem. Pusty plac po synagodze władze miejskie zamieniły na inny, a ten został sprzedany w 1660 r. Nową drewnianą bóżnicę wzniesiono w środku miasta. Być może istniała już w 1660 r. lub też była w budowie. Wzmiankowano ją w 1666, 1699, 1702, 1712, 1726, 1734 r. W 1761 biskup kujawski Antoni Sebastian Dembowski zezwolił na wybudowanie nowej synagogi w miejscu starej. Miała mieć wymiary 15,24 x 8,8 x 4,10 m. W tym roku Żydzi rozpoczęli prace przy fundamentach, jednak bez zgody władz powiększyli wymiary budowli do 17,43 z 12 m i jednocześnie zagarnęli kilkanaście łokci z gruntu miejskiego. Nie wiadomo kiedy została wzniesiona, w 1781 r. jawi się już jako wykończona. Z powodu braku źródeł trudno dokładnie odtworzyć wygląd obiektu, jednak na podstawie nikłych przekazów i analogicznych budowli z terenu Kujaw można nakreślić jej przypuszczany obraz. Bóżnicę wzniesiono w układzie wzdłużnym, na kamiennej podmurówce. Partię wschodnią zajmowała sala główna na planie kwadratu, do której od zachodu przylegał (nie wyodrębniony w bryle) przedsionek z babińcem na piętrze (dostępnym zewnętrzną klatka schodową). Na podstawie źródeł pisanych można przypuszczać, iż bóżnica była wzniesiona z drewna w konstrukcji zrębowej, z drewnianym dachem. Ściany były gacone, a we wnętrzu obłożone warstwą gliny na trzcinowym ruszcie. Synagoga ta uległa spaleniu podczas pożaru miasta, który miał miejsce po 1820, a przed 1825 r. Po tym pożarze zbudowano obecnie zachowaną synagogę ok. 1827/1828 roku.

Chata pomennonicka w Otorowie – reliktem dawnej zabudowy jest chata pomennonicka z 1768 r. w Otorowie. W XVIII i XIX wieku mieszkańcami tego terenu byli w większości osadnicy niemieccy wyznania ewangelicko-unijnego. W latach 1910–1911 zbudowano kościół ewangelicki oraz cmentarz w centralnym punkcie wsi (nieczynny). Po 1945 r. wysiedlonych Niemców zastąpili polscy osadnicy.
Śluza IV i V na Okolu – Śluza została oddana do użytku w 1915 r. podczas przebudowy Kanału Bydgoskiego. Oddano wówczas do użytku nowy dwukilometrowy odcinek kanału, podczas gdy odcinek stary o długości 3,5 km (z pięcioma śluzami) wyłączono z użytku przekształcając go w park. Z powodu posadowienia na trudnym gruncie (iły poznańskie) śluza ulegała uszkodzeniom w latach 1914 i 1917. W 1921 r. zarysował się bardzo silnie mur głowy dolnej – tak, iż woda, napełniająca komorę nie przeciekała, ale wprost wylewała się. Uszkodzenie to zniwelowano wiosną 1922 r.W 2005 r. śluzę Okole wraz z budynkami towarzyszącymi wpisano do rejestru zabytków województwa kujawsko-pomorskiego.

Budynek dawnego Urzędu Celnego – do początku XIX w. na terenach obecnego osiedla znajdował się folwark Bocianowo. W 1851 roku w związku z uruchomieniem przez Towarzystwo Królewskich Kolei Wschodnich linii kolejowej Bydgoszcz – Krzyż do granic Bydgoszczy został włączony obszar między ulicami: Dworcową, Zygmunta Augusta,Artyleryjską i Pomorską, a w następnym roku powstał plan jego zabudowy urbanistycznej. Pozostałą część folwarku w okolicach ul. Artyleryjskiej stanowiła kolonia Małe Bocianowo. Na terenach osiedla znajdowały się wówczas cmentarz gminny na placu Zbawiciela przy ul. Warszawskiej, gdzie w końcu XIX wieku wybudowano luterański kościół Zbawiciela (obecnie przy południowo-zachodniej granicy osiedla) oraz na placu Kościuszki. W 1867 roku kolej nabyła tereny niezbędne do budowy linii kolejowej do Torunia (obecnie nieistniejącej); wytyczono też obecne ulice: Sienkiewicza, Rycerską, Racławicką i Bocianowo, gdzie zamieszkali głównie pracownicy kolei.

Opera Objazdowa na Facebook’u

[:en]

 opera-objazdowa

Travelling Opera means the 5 open air performances of the „Cristoforo Colombo” and “Andy Warhol” antidepressant opera at the most remote districts of Bydgoszcz, performed by the Czarny Karzeł Social Choir.

The shows will take place in public places. We will keep you informed. The performances are aimed at the citizens of Bydgoszcz, who due to commuting issues are not always able to take part in the cultural activities taking place in the city centre.

The shows will be free of charge. Our operas are aimed at every age group, bring plenty of joy, are cheerful and visually tasteful.

The project has been subsidized from the fund of Bydgoszcz City Hall.

0logo-bydgoszcz

 

The Travelling Opera in the significant spots in Bydgoszcz
Synagogue in Bydgoszcz, located in the Fordon district. The Jews in Fordon were first mentioned at the end of the 16th century. However, based on the preserved references from the other parts of Kujawy, one may suppose that they came here even earlier. In the nobility village of Miedzyń, located close to Fordon, in 1596 there existed a synagogue. It was suggested that a synagogue in Fordon must have been built relatively early, but it probably burnt down with the whole city in 1617. The first piece of information on the existence of synagogue in Fordon dates back to 1649. It was situated at the frontage of the former main square, but it had to be relocated. It was most likely made of wood and burnt down with the whole city in 1656. The empty synagogue ground was replaced with another one by the city authorities, and the former was then sold in 1660. The new wooden synagogue was built in the centre of the city. It may have existed in 1660, or was being built then. It was mentioned in 1666, 1699, 1702, 1726, 1734. In 1761 the Kuyavian bishop Antoni Sebastian Dembowski gave permission to build a new synagogue in the place of the old one. Its measurements were supposed to be 15.24 x 8.8 x 4.10 metres. That year the Jews started working on the foundation, but at the same time made it bigger, from 12 to 17.34 metres, and at the same time appropriated several cubits of the city grounds. Although it is unknown when it was built, it seemed to be complete in 1781. Due to the lack of sources, it is difficult to recreate the appearance of the building; however, based on numerous messages and analogous buildings in Kujawy, one may outline its supposed image. The synagogue was erected in the lengthways arrangement on stone foundation. The eastern part comprised of the main, square-shaped room, with the adjoined vestibule (not separated from the block) with the women’s gallery (accessible through the outer staircase). Based on some written sources, one may suppose that the synagogue was built from wood, using the stromal construction technique, with wooden roof. The walls were fascined, and lined inside with a layer of clay, on reed foundation. This synagogue was burnt during the city fire that took place after 1820, and before 1825. After the fire, the synagogue was built in 1827-1828, its remains have been preserved up to this day.

Post-Mennonite cabin in Otorowo – the post-Mennonite cabin from 1768 in Otorowo has been the relic of the old building layout. In 18th and 19th century, the settlers of the Protestant-unionist religion were the ones mostly inhabiting the area. In the years 1910-1911, a Protestant church and cemetery (closed down) were built in the central point of the village. After 1945, Polish settlers replaced the evicted Germans.
Water Gate no. 4 and 5 in Okole – the lock came into use in 1915, during the rebuilding of the Bydgoszcz Canal. Back then, a new, two-kilometre-long segment of the canal came into use, whilst at the same time the old segment, measuring 3.5 kilometres (with five locks) went out of use and was transformed into a park. Due to its being located on specific grounds (Poznań loam type of ground), the lock got damaged in 1914 and 1917. In 1921 the wall of the lower head got considerably cracked – so that the water filling it did not just leak but poured out of it. This damage was repaired in spring of 1922. In 2005 the Okole water gate, together with the neighbouring buildings, became part of the national trust of the Kujawsko-Pomorskie monuments.

The building of the former Customs Office – until the beginning of the 19th century, at the grounds of the today’s district, there was the grange of Bocianowo. In 1851, due to the Bydgoszcz – Krzyż railway line being launched by the Royal Association of Eastern Railway, the area between the streets: Dworcowa, Zygmunta Augusta, Artyleryjska and Pomorska was incorporated into Bydgoszcz’s area, and its urban development plan was prepared the following year. The remaining part of the grange close to Artyleryjska Street was the Small Bocianowo colony. In that area, there was the municipal cemetery at the Saviour’s square in Warszawska Street, where at the end of the 19th century a Lutheran Saviours’ church was built (at present, by the southern-western boundary of the residential district), and at the Kościuszko Square. In 1867, the railway bought the grounds necessary for the building of the railway line to Toruń (non-existent at present); the Sienkiewicza, Rycerska, Racławicka and Bocianowo Streets were established, inhabited mostly by the railway workers.

Opera Objazdowa on Facebook

[:]