Oko Nigdy Nie Śpi III Edycja / Miłość / 30.06-03.07.2016 / Sympozjum

Oko Nigdy Nie Śpi III Edycja / Miłość / 30.06-03.07.2016 / Sympozjum

Spotkanie odbędzie się w Zespole Pałacowym w Lubostroniu.

Podstawowym problemem (tematem) tegorocznych spotkań jest pojęcie Miłości. Miłości nie tylko pojmowanej w kontekście uczucia, ale w wielu innych kontekstach, często niezauważalnych i niebezpośrednio wynikających z prowadzonych badań czy obszaru zainteresowań naukowych.

Dodatkowe pytanie, które chcielibyśmy postawić zaproszonym wykładowcom i panelistom brzmi:

„Czy zwrot wielu przedstawicieli humanistyki ku sztuce jako alternatywnej wobec nauki formie przedstawiania, analizowania, rozumienia i zmieniania świata to wyraz pogłębienia relacji, czy syndrom porzucenia jednej dziedziny na rzecz drugiej?”

Sympozjum relacyjne- podstawowe założenia.

Sympozjum relacyjne to działanie naukowo edukacyjne wyabstrahowane z doświadczenia związanego z dwoma edycjami „Spotkań nieprzypadkowych”, realizowanych przez Fundację Kultury Rozruch w latach 2014 i 2015 w Zespole Pałacowym Lubostroń koło Łabiszyna. Projekt łączy formułę panelu seminaryjnego połączonego integralnie z pokazami filmowymi, wystawami, spektaklami teatralnymi, happeningami i perfomansami. Jednym z założeń spotkań było zaprezentowanie sztuki wymykającej się prostym opisom. Sztuki, która jest intuicyjna, irracjonalna i eksperymentalna.

W trakcie spotkań chcemy przeprowadzić wstępne badania procesów zachodzących pomiędzy uczestnikami oraz różnymi formami uczestnictwa w naszym wydarzeniu. Chcemy też zaprezentować różnorodne formy współpracy między wykładowcami, artystami, organizatorami i odbiorcami. Chcemy nakłonić wykładowców, artystów, organizatorów do zmiany formuły uczestnictwa (prezentacji). Naszym celem jest wytworzenie bardzo bliskich, kreatywnych relacji. Konsekwencją naszego spotkania będzie publikacja wybranych materiałów (prawdopodobnie w postaci relacji filmowej), której forma oraz zarys merytoryczny powstanie podczas sympozjum.

Sympozjum relacyjne stanowią wykłady zaproszonych naukowców, krytyków, znawców przedmiotu dotyczące interesującej nas tematyki, jak również wystąpienia (prelekcje) zaproszonych artystów opisujących przyczyny i skutki ich poczynań w reprezentowanych przez siebie dziedzinach badań i sztuki (prezentacje w całkowicie dowolnej formie). Wszyscy uczestnicy spotkań przez cztery dni stają się rezydentami (Pałac Lubostroń Województwo Kujawsko Pomorskie) realizującymi na miejscu swoje przestrzenie wyrazu artystycznego, intelektualnego czy badawczego. Oprócz odpowiedzi na postawione przez organizatorów podstawowe pytanie (problem) celem spotkań będzie również stworzenie systemu naukowej rejestracji i opracowania wniosków płynących ze spotkań. Chcemy też stworzyć metodologię prowadzącą do wykonania syntetycznego opisu wydarzenia oraz jego znaczenia w kontekście kulturowym, społecznym, artystycznym, performatywnym. Mamy wrażenie, że interesujące są lub mogą być procesy zachodzące w trakcie spotkania między artystami, naukowcami, organizatorami, przedstawicielami instytucji, a co za tym idzie dosyć nieuchwytny wpływ wszelkich typów działań na siebie.

Andrzej Banach w eseju O snach i nowej sztuce przytacza dające wiele do myślenia hasło francuskiego fowisty Raoula Dufy: „Nazwać po imieniu – to niszczyć. Sugestia – to twórczość. To, co ulotne i nieuchwytne od zawsze przeciwstawiane było naukowej solidności. Europejczycy dążący za wszelką cenę do racjonalizacji, technizacji i medykalizacji rzeczywistości, niejednokrotnie napotykali z tego powodu na swej drodze przeszkody nie do pokonania. Na szczęście pomiędzy okopami dwóch skrajnych obozów rozciąga się cała połać ziemi niczyjej, a sztuka może swobodnie korzystać z wszelkiego rodzaju inspiracji, łącząc ze sobą pozornie przeciwstawne wątki (np. naukowe dowodzenie). Wiedza i intuicja, platońska doxa i episteme, czy w końcu jawa i sen, wszystko ostatecznie splata się w jedną nierozerwalną całość.” W wyniku kolektywnej analizy doświadczeń oraz sygnałów środowiska naukowego i artystycznego, podjęliśmy decyzję o powołaniu do życia samodzielnego sympozjum relacyjnego, jako autonomicznego tworu zasiedlającego „połać ziemi niczyjej” rozpostartą pomiędzy nauką i sztuką.

Do wystąpień podczas spotkań (sympozjum) planujemy zaprosić m.in.:

Agnieszka Taborska (historyczka sztuki, pisarka) – Wykłada historię sztuki w Rhode Island School of Design w Providence (USA). Autorka kilku książek dla dzieci wydanych w Niemczech, Korei i Japonii.Autorka tłumaczonych na angielski i francuski książek o surrealizmie. Wydała między innymi „Senny żywot Leonory de la Cruz”, „Abecadło Topora”, „Okruchy amerykańskie”, „Spiskowców wyobraźni” oraz przekłady książek Philippe’a Soupaulta, Gisele Prassinos i Spaldinga Graya. Jej bajki ukazały się w Polsce, Niemczech, Japonii i Korei. „Czarna Góra” to jej trzecia – po „Szalonym zegarze” i „Księżycowych duchach” – książka dla dzieci, jaka wychodzi w wydawnictwie książkowym Twój Styl.

 

dr Arkadiusz Tabero– Uniwersytet Mikołaja Kopernika, psychoterapeuta, filozof, dyplomowany nauczyciel Hatha Jogi. Posiada rekomendacje Polskiego Towarzystwa Psychologii Procesu, ukończył I fazę Programu Licencyjnego i uzyskał uprawnienia do prowadzenia terapii i pracy z grupami pod stałą superwizją dyplomowanego nauczyciela psychologii zorientowanej na proces. Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Psychologii Procesu.

Prof. dr hab. Bogdan Dziworski – polski operator filmowy, fotograf i reżyser. Przez wiele lat związany z ódzką Wytwórnią Filmów Oświatowych gdzie stworzył wiele znakomitych filmów dokumentalnych. Niektóre jego dzieła uzyskały po kilkanaście nagród i wyróżnień na najbardziej liczących się festiwalach, np.: Hokej i Olimpiada. Były dziekan Wydziału Radia i Telewizji na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach. Jest autorem ok. 40 filmów krótkometrażowych, średniometrażowych i fabularnych oraz wystaw i albumów fotograficznych.

 dr Daniel Sobota – filozof, adiunkt Instytut Socjologii i Filozofii PAN, adiunkt w Zakładzie Nauk Społecznych Wydziału Zarządzania Uniwersytet Technologiczno Przyrodniczy w Bydgoszczy.

Prof. dr hab. Dariusz Kosiński – historyk sztuki i teorii aktorskiej, Katedra Performatyki Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego   w Krakowie, zajmuje się historią i teorią sztuki aktorskiej XIX wieku. Obecnie rozwija badania w kierunku analiz współczesnych przedstawień i dramatów społecznych. W latach 2010–2013 był dyrektorem programowym Instytutu im. J. Grotowskiego we Wrocławiu. Od kwietnia roku 2014 jest zastępcą dyrektora Instytutu Teatralnego im. Zbigniewa Raszewskiego w Warszawie. Jest wiceprezesem Polskiego Towarzystwa Badań Teatralnych.

 Ewa Kuryluk– historyczka sztuki, malarka i poetka, studiowała na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Uczestniczyła w ruchu „O poprawę”, współtworzyła grupę „Śmietanka”. Założyła fundację „Amici di Tworki”, współpracowała z Amnesty International. W 1981 przeprowadziła się do Nowego Jorku. W 1982 współtworzyła w USA kwartalnik „Zeszyty Literackie”, który rok później znalazł swą siedzibę w Paryżu (jest do dziś członkiem redakcji). Jej książka Goldi. Apoteoza zwierzaczkowatości w 2005 została zakwalifikowana do finału Nagrody Literackiej Nike. W 2009 powstał francuski film dokumentalny o artystce pt: Vera Icon, Ewa Kuryluk (reż. Cederic Schiltz; francuska premiera odbyła się 29 czerwca 2009 w Paryżu, polska – 21 października 2009 w Warszawie). W 2010 nominowana do Nagrody Literackiej Nike za Frascat

dr Grażyna Świętochowska – (filmoznawczyni) Katedra Wiedzy o Filmie i Kulturze Audiowizualnej Uniwersytet Gdański, redaktorka czasopisma sztuk wizualnych Panoptikum

 dr Kuba Mikurda – studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim i w Szkole Nauk Społecznych przy Instytucie Filozofii i Socjologii PAN. Od 2012 roku doktor filozofii. Wiceszef Redakcji Filmowej Canal+, współredaktor i jeden z prowadzących „Aktualności Filmowe” Canal+. Redaguje „Linię Filmową” w Wydawnictwie Korporacja Ha!art. Współzałożyciel think-tanku „Restart”. Współpracował m.in. z Katedrą Kultury Współczesnej (Instytut Kultury Uniwersytetu Jagiellońskiego), MFF T-Mobile Nowe Horyzonty, Krytyką Polityczną i Biurem Literackim. Trzykrotnie nominowany do nagrody Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej (w kategoriach książka o filmie i audycja radiowa lub program telewizyjny). W 2008 roku zwycięzca polskiej edycji konkursu „International Young Screen Entrepreneur” organizowanego przez British Council.

 Maciej Bączyk – ukończył wydział kulturoznawstwa na Uniwersytecie Wrocławskim. Zajmuje się muzyką, video i innymi działaniami w których dźwięk przecina się z innymi mediami (głównie w obszarze sztuki jakkolwiek również poza nim). Grał w zespołach: AGD i Robotobibok, aktualnie gra w zespole Małe Instrumenty. Jest pomysłodawcą i koordynatorem projektu „Niewidzialna mapa Wrocławia” – pierwszego przewodnika po Wrocławiu stworzonego przez ludzi niewidzących. Współpracuje z Galerią Entropia w ramach cyklu – AudioEntropia. Prowadzi pracownię nowych mediów we Wrocławskiej Szkole Fotografii oraz współpracuje z wydziałem kulturoznawstwa na Uniwersytecie Wrocławskim.

Prof. dr hab. Marcin Giżycki– krytyk, historyk sztuki i filmu, wykładowca Rhode Island School of Design, Providence (USA), reżyser filmowy, jest autorem licznych książek poświęconych sztuce (przede wszystkim animacji).

Paweł Passini – polski reżyser teatralny, twórca i dyrektor neTTheatre. Zdobywca nagrody im. Konrada Swinarskiego dla najlepszego reżysera w sezonie 2012/2013 za przedstawienie Morrison/Śmiercisyn. W 2004 roku ukończył Wydział Reżyserii Akademia Teatralna im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie. Został jednym z prekursorów nurtu teatru interaktywnego w Polsce, w którym – w odróżnieniu od teatru tradycyjnego – wykorzystywane są media. Za swoją działalność Paweł Passini dwukrotnie był nominowany do nagrody Paszport „Polityki”.

Prof. dr hab. Zbigniew Mikołejko – kierownik Zakładu Badań nad Religią i profesor nadzwyczajny w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN w Warszawie, członek Amerykańskiej Akademii w Rzymie (1996), profesor Warszawskiej Wyższej Szkoły Humanistycznej im. Bolesława Prusa (2001–2011), wykłada również filozofię i logikę w Wyższej Szkole Informatyki Stosowanej i Zarządzania, a także wstęp do wiedzy o religii na Podyplomowym Studium Wiedzy o Kulturze przy Instytucie Badań Literackich PAN.

 

dr Artur Laska – politolog, Instytutu Nauk Politycznych Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego

dr Zbigniew Kotecki (operator filmowy, reżyser) Absolwent Wydziału Operatorskiego Państwowej Wyższej Szkole Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi z 1979 roku. W latach 1980–1999 związany z łódzkim studiem filmowym Se-ma-for. Od 1982 współpracuje z Telewizyjnym Studiem Filmów Animowanych w Poznaniu. W 2008 uzyskał stopień naukowy doktora sztuk filmowych w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi. Współpracuje z Wyższą Szkołą Sztuki i Projektowania w Łodzi, Bielską Wyższą Szkołą im. J. Tyszkiewicza w Bielsku-Białej i Polsko-Japońską Wyższą Szkołą Technik Komputerowych w Warszawie.

dr Joanna Lessing-Pernak( psycholog) adiunkt w Katedrze Psychologii Klinicznej Instytutu Psychologii Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy.

dr Jolanta Ciesielska (krytyk sztuki) specjalizująca się w polskiej sztuce współczesnej kuratorka wielu projektów i wystaw prezentujących sztukę współczesną w kraju i zagranicą Polski. Wielokrotna przewodnicząca Juri, przeglądów, konkursów malarstwa i tego najważniejszego, Biennale Malarstwa, Bielska Jesień. Kurator II Międzynarodowego Biennale Sztuki, Łódź Art Center 2006. Autorka wielu tekstów krytycznych o sztuce, publikacji krytycznych jak i podręczników szkolnych.

Spotkania oraz sympozjum dofinansowane jest ze środków Urzędu Marszałkowskiego Województwa Kujawsko Pomorskiego

Współpraca: Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy oraz Instytucja Kultury Pałac Lubostroń.