Oko Nigdy Nie Śpi 2022 Kujawsko-Pomorskie– CZWARTA NATURA – Artyści

Oko Nigdy Nie Śpi 2022 Kujawsko-Pomorskie– CZWARTA NATURA – Artyści

Joanna Rajkowska

Jest artystką wszechstronną, jednak jej najbardziej znane prace to projekty publiczne. Aby je zbudować, artystka wykorzystuje realnie istniejące miejsca, energie, organizmy i materiały. Używa przy tym elementów tak różnorodnych jak rośliny, budynki, obiekty znalezione, wodę, dym czy dźwięk. Wynikiem jej pracy są zarówno osie urbanistyczne i projekty architektoniczne, geologiczne fantazje, odkrywki archeologiczne, a także rzeźby podwodne. Większość jej prac powstaje, żyje i starzeje się w otwartej przestrzeni, dlatego ich materia to nie tylko materia wszelkich bytów, organicznych i nieorganicznych, wchodzących w ich skład, ale również ich skomplikowane relacje.
W ramach projektów publicznych, jak i poza nimi, Rajkowska produkuje filmy, fotografie i modele.

 

Od-swajanie, od-człowieczanie i budowanie relacji to metody, które artystka stosuje najczęściej. Jej celem jest ograniczenie działalności człowieka, pomnożenie podmiotów sprawczych oraz ludzkich i nie-ludzkich relacji. Artystka traktuje swoje projekty jak organizmy, skupiając się na życiu materii w jej molekularnym wymiarze, na cyklach życiowych, wzroście i starzeniu się. W przekonaniu, że ludzie, jako gatunek, nie byli w stanie utworzyć żywotnej, zrównoważonej kultury, artystka często zestawia ze sobą (ludzkie) konteksty historyczne i socjopolityczne z życiem innych gatunków. Jej praca wizualizuje i kwestionuje dychotomię rozdziału natury i kultury, co nierzadko łączy się z mocno wyczuwalną nutą rozczarowania.

Peter Alexander Grodzki

Peter Alexander Grodzki urodził się w 1957 roku w Koronowie. Zajmuje się rzeźbą w drewnie, ceramiką, grafiką, instalacją, performance. Zyje i mieszka w Koronowie a od 1988 w Berlinie i Greifswaldzie. Studiował na Uniwersytecie Ernsta Moritza Arndta w Greifswaldzie ‒ studia licencjackie w zakresie Sztuk Pięknych, Filozofii i Historii Sztuki oraz studia magisterskie w zakresie Sztuk Pięknych w Instytucie Caspera Davida Fridricha Uniwersytet Greifswald (dyplom w pracowni prof. Ulricha Puritza). Od 1994 roku wspolpracuje z FRGZS „Mózg” w Bydgoszczy, współpracował z Stowarzyszeniem Artystycznym „Wieża Ciśnień” w Bydgoszczy.
W latach 1996-2001 był członkiem Związku Artystów Plastyków Berlin i Związku Polskich Artystów Plastyków w Bydgoszczy, gdzie od 2019 ponownie. Od 2010 roku należy do Związku Artystów Plastyków „art-cube – przestrzeń dla sztuki współczesnej e.V.” w Greifswaldzie (Niemcy). Autor ekspozycji indywidualnych i wystąpień perfornance oraz uczestnik wystaw zbiorowych w Polsce i w Niemczech.

Anda Rottenberg

Kuratorka wystaw, krytyczka sztuki, pisarka Dyplom z historii sztuki, Uniwersytet Warszawski 1970. Działalność krytyczna od roku 1966. Artykuły i eseje publikowane w większości języków europejskich oraz japońskim i koreańskim; książki m.in. Sztuka w Polsce 1945-2005 (2005; 2021); Przeciąg – teksty o polskiej sztuce lat 80 (2009); Proszę bardzo (2009;2021); Już trudno (wywiad Doroty Jareckiej) 2014; Berlińska depresja, 2017; Lista, 2019; From Poland with Love, 2019 (w jęz. angielskim), 2021 (w jęz. polskim); Zbliżenia, 2020; Kuchnia towarzyska i uczuciowa, 2021; liczne monografie i albumy o twórcach polskich i zagranicznych. Od roku 1980 kuratorka i współkuratorka wystaw polskich i międzynarodowych, m.in. Der Riss im Raum, Berlin, 1993; I Kwanju Biennale, Korea Pd.; Aspects-Positions 1949-1999, 50 Years of Art in Middle Europe (Vienna-Budapest-Barcelona-Birmingham 2000); L’Autre Moitie de l’Europe (Galerie Nationale du Jeu de Paume 2000/2001, Paris); Where is Abel, Thy Brother, Galeria Zachęta, Warszawa, 1995; Forgetting, Weseburg Museum, Bremen, 2000; Continental Breakfast, Belgrad 2004; Warszawa/Moskwa-Moskwa/Warszawa, Galeria Zachęta Warszawa/Tretiakowskaya Gallery Moskwa, 2004/2005; Obok. Polska-Niemcy, 1000 lat historii w sztuce, Martin-Gropius-Bau, Berlin, 2011; Void, Nowy Sącz, 2012; UNI/JA-UNI/ON, Lublin 2013; Postęp i higiena, Galeria Zacheta, Warszawa, 2014/2015; Perspektywa wieku dojrzewania, Szapocznikow, Wajda, Wróblewski, Muzeum Śląskie Katowice, 2018; MO Museum w Wilnie 2021; Robert Kuśmirowski/Four-Bidden Museum/ VII edycja Oko Nigdy Nie Śpi, Galeria Miejska bwa w Bydgoszczy 2020; Marek Chlanda/ Cud/VIII edycja Oko Nigdy Nie Śpi, Galeria Miejska bwa w Bydgoszczy 2021. Komisarz Pawilonu Polskiego na Biennale Sztuki w Wenecji 1993 – 2001 oraz udziału polskiego w Biennale Sao Paulo 1997, 2002, 2004, 2006 Praca naukowa w Instytucie Sztuki PAN 1973-1986. Założycielka m.in. Fundacji EGIT (1986), Soros Center of Contemporary Art, Warszawa (1992), Fundacji Instytut Promocji Sztuki (1995); dyrektorka Zachęty – Narodowej Galerii Sztuki w Warszawie (1993-2001), Przewodnicząca Rady Programowej i Dyrektor Programowa Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie (2005-2007).
Praca dydaktyczna na Uniwersytecie Jagiellońskim, Uniwersytecie Warszawskim oraz Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Gościnnie: Bard College, USA; Aalto University, Helsinki; Kunstakademie, Monachium.
Konsultantka Museum of Modern Art, New York (2001-2002)
Członkini Zarządu Fundacji Manifesta 1; Członkini Komisji Selekcyjnej na Dyrektora Documenta 12 oraz międzynarodowych stowarzyszeń AICA, CIMAM, IKT.
Fellow Wissenschaftkolleg zu Berlin 2015/2016
Aktualnie prowadzi autorską audycję Andymateria w Radiu TOK FM i Dział Kultury w miesięczniku „Vogue.pl”, działa także jako niezależna autorka i kuratorka.

Klara Bielawka

Urodzona w 1984 roku w Krakowie. Aktorka filmowa i teatralna. W 2008 roku ukończyła studia na Wydziale Aktorskim w Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie. Współpracowała m.in. z warszawskim Teatrem Dramatycznym, od grudnia 2016 roku członkini zespołu Teatru Powszechnego im. Zygmunta Hübnera. W 2007 roku miesięcznik „Dialog” opublikował jej dramat „Zrazy”. Grała między innymi w spektaklach takich reżyserów/ek, jak: Paweł Miśkiewicz, Radosław Rychcik, Marcin Liber, Monika Strzępka, Maciej Podstawny, Suse Wächter, Wiktor Rubin, Agnieszka Błońska, Agnieszka Jakimiak czy Oliver Frljić; a w filmach m.in. u reżyserów/ek takich jak Jan Hryniak, Borys Lankosz, Agnieszka Smoczyńska, Maria Sadowska. Współpracuje też z artystkami i artystami wizualnymi.

Daniel Rumiancew

Jest autorem filmów wideo, fotografii, obiektów artystycznych i performansów. O ile dawniejsze prace artysty dotyczyły głównie osobistej egzystencji i tożsamości, o tyle teraz artysta coraz częściej zajmuje się zagadnieniami społecznymi. Kładzie nacisk na kwestię marginalizowanej czy niedocenianej pracy i jej związków z ekonomią (opieka nieformalna, chałupnictwo, rzemiosło). Podejmuje projekty, których istotnym elementem jest współpraca z przedstawicielami wybranych grup zawodowych (rzemieślnicy, edukatorzy, artyści). Jednocześnie prace Rumiancewa charakteryzują się ciągłym negocjowaniem dystansu, autor zadaje w nich pytanie czy można być ironicznym i zaangażowanym jednocześnie. Artysta brał między innymi udział w wystawach w Zachęcie Narodowej Galerii Sztuki, Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, Muzeum Sztuki w Łodzi.

Maciej Salamon

Mieszka w Gdańsku. Studiował na gdańskiej Akademii Sztuk Pięknych, na której aktualnie prowadzi zajęcia na wydziale Rzeźby i Intermediów. Wokalista i gitarzysta duetu Nagrobki. Twórca teledysków i animacji. Wielokrotnie nagradzany za swoją twórczość. Prowadzi Galerię Gablotka, która od dwudziestu dziewięciu wystaw prezentuje prace artystów związanych z Pomorzem.

Magdalena Zamorska

Badaczka, adiunktka w Instytucie Kulturoznawstwa UWr, członkini Laboratorium Humanistyki Współczesnej UWr. Interesuje się kulturą ucieleśnioną, artystycznymi praktykami ruchowymi, zagadnieniami z obszaru humanistyki środowiskowej, studiów nad roślinami, międzygatunkowych oraz posthumanistyki filozoficznej. Autorka książki Obecni ciałem. Warsztat polskich tancerzy butō (2014). Prowadzi bloga poświęconego współczesnym praktykom środowiskowym i ruchowym (choreobiota.pl).

Anita Wasik

Adiunktka na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Prowadzi Pracownię Projektowania dla Kultury oraz Pracownię Propedeutyki Projektowania Książki. Wielokrotnie nagradzana projektantka graficzna, specjalizująca się w projektowaniu dla instytucji kultury. Zajmuje się tworzeniem identyfikacji wizualnych, wystawiennictwem, a także projektowaniem książek i katalogów. Pociąga ją papier, przestrzeń, interakcja, grafika, która działa na różne zmysły. Od niedawna, a konkretnie od czasu przyjścia na świat swojego syna Tolka zaczęła eksperymentować z haftem i tkaniem. To, podobnie jak żeglarstwo pozwala jej na ukojenie zmysłów.

Katarzyna Roj

Kuratorka, redaktorka i autorka wielu tekstów oraz publikacji na temat kultury materialnej. Prowadzi program galerii Dizajn BWA Wrocław, w którym koncentruje się na upowszechnianiu zagadnień związanych z projektowaniem odpowiedzialnym społecznie, odpornością, nierównomiernie rozłożoną konsumpcją oraz wykorzystaniem narzędzi projektowych w procesach adaptacji do zmiany klimatu. Obecnie prowadzi w galerii długofalowy projekt Żyjnia, czyli przestrzeń społeczną i edukacyjną galerii, która w czasie wolnym od zajęć programowych pełni funkcję dostępnego i darmowego miejskiego sanatorium oraz zajmuje się zagadnieniem regeneracji w aktywnościach projektowych. Kuratorka długofalowego projektu „Pole Regeneracji. Wrocławskie Pola Irygacyjne”.

Agata Królak

Ilustratorka, projektantka, edukatorka, autorka książek obrazkowych. Zajmuję się szeroko pojętą narracją wizualną, poszerzając swoje działania o takie techniki jak snycerstwo i ceramika. Laureatka wyróżnienia Polish Graphic Design Awards, plebiscytu MUST HAVE Festiwalu Łódź Design, nagrody KTR, wyróżnień IBBY i Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek. Jej ilustracje były prezentowane na festiwalach i wystawach m.in. w Nowym Jorku, Tokyo, Londynie, Brukseli i Paryżu; asystentka w Pracowni Ilustracji na Wydziale Grafiki ASP w Gdańsku, gdzie w 2018 roku obroniła pracę doktorską pt. „Rozmawianie obrazem. Książka obrazkowa a rozwój języka wizualnego”.

Magda Jędra

Jestem tancerką, choreografką, performerką. Współzałożyłam grupę Good Girl Killer, z którą od 2005 tworzę spektakle wystawiane w przestrzeniach teatralnych, galeriach sztuki i przestrzeniach miejskich. Blisko mi do idei performansu i nurtu site specific. Improwizacja jest dla mnie podstawą twórczego procesu, a pracę nad spektaklem rozumiem jako poddanie się temu procesowi. W swojej pracy lubię posługiwać się jednocześnie odmiennymi stylistykami oraz środkami właściwymi kategoriom określanym jako kultura pop czy “kultura wysoka”. Zależy mi na kreowaniu cielesnych narracji i form choreograficznych z rodzaju bardziej abstrakcyjnych niż dosłownych, na łączeniu obrazów i znaczeń wyciąganych z kulturowej „talii kart“, ich swobodnym tasowaniu i układaniu na nowo w spójną narrację. Od kilku lat pogłębiam swoją wiedzę o naturze, poszukując kanałów komunikacji między ciałem człowieka a ciałem rośliny. W 2019 r. rozpoczęłam pracę nad projektem „Botanic body„. W grudniu 2019 roku, w ramach programu Global Practice Sharing, zaprezentowałam fragment pracy w Chudson Church w Nowym Jorku. Na zaproszenie Fundacji C/U w 2021 roku wraz z dramaturżką Anką Herbut, pracowałam nad spektaklem „Złe ziele”, którego premiera odbyła się podczas XX Festiwalu Ciało/Umysł w Warszawie. Prowadzę zajęcia z tańca współczesnego i improwizacji. Mieszkam w Gdańsku.

Chór Społeczny Czarnego Karła

Powstał w 2017 roku z inicjatywy Marta Filipiak, Jacka Puzinowskiego i Grzegorza Pleszynskiego. Naszym głównym założeniem jest otwartość na wszelkie przejawy kreacji. Chór składa się z osób zawodowo nie związanych z muzyką jak również z utalentowanych amatorów i profesjonalnych solistów. Nasze spektakle i występy mają charakter performansu. Używamy głosu w niestandardowy sposób. Naszą cechą rozpoznawalną są bogate kostiumy i akcesoria. Tradycją stały się występy na festiwalu „Oko Nigdy Nie Śpi”. Aktualnie od trzech lat chór działa pod kierownictwem Grzegorza Pleszyńskiego, który jest autorem muzyki i reżyserem większości naszych spektakli. Dotychczas wykonaliśmy kilkadziesiąt spektakli między innymi:
Antydepresyjna Opera Cristoforo Colombo/Ostromecko, Paryż, Berlin
Niedokończone życie Phoebe Hicks/Lidzbark Warmiński, Bydgoszcz
Andy Warhol/Lubostroń, Bydgoszcz, Szafarnia

Grzegorz Pleha Pleszyński

Artysta i pedagog, zajmuje się takimi dziedzinami sztuki, jak malarstwo, rysunek, performance, instalacja, video art i muzyka (wydał 8 płyt). Twórca akcji o charakterze społecznym (Antydepresyjna Szkoła, Antydepresyjne Miasto), pracował z osadzonymi, z dziećmi, z ludźmi niepełnosprawnymi. Brał udział w wielu wystawach indywidualnych i zbiorowych m. in. w Australii, w Niemczech, Rosji, we Włoszech. KONCERT NA 2 TRĄBY I WYSTAWA W WIRTUALNEJ GALERII – koncert inspirowany barwami i dźwiękami Afryki. Artysta łączy dźwięki z obrazami inspirowanymi jego wystawą w Angoli w Afryce. Pleszyński pisze:
„…. tylko słuchałem…. chłonąłem dźwięki…. rozmowy na rybnym targu ….. pędzące samochody….. szumiące fale błękitno-szarego Atlantyku….
….. tylko patrzyłem…… feeria barw kobiecych sukien…. .szarość lasu baobabów…. erozje żółtego wybrzeża…. okręty wyrzucone na piaszczysty brzeg……. czarne twarze …..czerwień śmiejących się ust….. promieniujące białka oczu jak uliczne latarnie….. czarne źrenice jak źródła….
….. tylko powierzchnia…. jak skóra… skóra Afryki…. skóra świata….. drży…..
……teraz maluję obrazy, a drżenie pojawia się w postaci strun ściekającej farby…… kolor staje się dźwiękiem…. niepokojem…..świat się rozpada…”.

Andrzej Kaliski

Andrzej Kaliski, zawodowo adwokat, jest członkiem Fundacji Czarny Karzeł i uczestnikiem jej projektów artystycznych. Jego zainteresowania skupiają się wokół sztuk wizualnych. Interesuje się zwłaszcza filmem i fotografią eksperymentalną.

Laura Florentyna Dziąba

Jest młodą artystką pochodzącą z Tczewa. Absolwentka Państwowego Zespołu Szkół Muzycznych im. Artura Rubinsteina w Bydgoszczy, gdzie zakończyła swoją edukację dyplomem ze śpiewu solowego. Obecnie studiuje malarstwo na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu im. Mikołaja Kopernika w Toruniu. Od najmłodszych lat była bardzo zafascynowana sztuką i muzyką. Z czasem jej zainteresowania przerodziły się w wielkie pasje. Jej prace wygrywały główne nagrody w krajowych konkursach rysunkowych. Rysunki Laury można było oglądać mi.n. w Ambasadzie Polski w Tokio czy w Domu Polskim „ Warsaw” w Nowym Jorku. Ponieważ jej główną pasją jest śpiew, występowała na wielu scenach w kraju jak i za granicą w ramach różnych koncertów i festiwali ( USA, Japonia, czy Niemcy) Śpiewała m.in. z Orkiestrą Adama Sztaby czy Zbigniewa Górnego. Często angażuje się w artystyczne wydarzenia i jest otwarta na nowe doświadczenia oraz współprace z innymi twórcami. Brała udział w wielu performersach, koncertach muzyki eksperymentalnej oraz produkcjach filmowych.

PARTNER GŁÓWNY
ORGANIZATOR
Fundacja Czarny Karzel
WSPÓŁORGANIZATOR
WSPÓŁFINANSOWANIE
Fundacja Czarny Karzel
WSPÓŁPRACA